دکترین
نکتهٔ فقهی: قصاص در بریدن رگ
بر کسى که از روى دشمنى رگ دیگرى را زده و بر اثر جلوگیرى از بستن آن و خارج شدن خون زیاد، آن فرد مرده است، قصاص ثابت است؛ لیکن اگر جانی مانع بستن رگ نشود و مجنی علیه نیز قادر بر بستن آن باشد، اما آن را نبندد تا بمیرد، رگ زننده نه قصاص مى‌شود و نه ملزم به پرداخت دیه نفس وتنها دیه رگ‌زدن بر عهده او ثابت خواهدبود.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر کسی از روی دشمنی رگ دیگری را بزند و با جلوگیری از بستن آن و خروج خون زیاد، فرد بمیرد، قصاص ثابت است. اما اگر جانی مانع بستن رگ نشود و مجنی علیه قادر به بستن آن باشد ولی نبندد تا بمیرد، جانی نه قصاص می‌شود و نه ملزم به پرداخت دیه نفس است و تنها دیه رگ‌زدن بر عهده او خواهد بود.
شاخه: کیفری
بخش‌های دیگرِ همین مبحث 3
رگ
مجراى خون در بدن مهره داران را رگ می‌گویند که از آن دربابهاى طهارت ، صید و ذباحه ، اطعمه و اشربه و قصاص سخن گفته اند..
رگ: احکام رگ
به بیان دیگر «در ذبح، واجب است بریدن تمام چهار عضو: «حلقوم» و آن مجرای دخول و خروج نفس است و «مری» و آن مجرای طعام و آشامیدنی است و جای آن زیر حلقوم است و دو «ودج» و آن‌ها دو رگ کلفتی (شاهرگ) هستند که حلقوم یا مری را احاطه نموده‌اند و گاهی بر این چهار عضو، اوداج (رگ‌های) اربعه اطلاق می‌شود و لازم است که آن‌ها قطع و جدا شوند، پس شکافتن آن‌ها بدون آنکه قطع و جدا شوند، کفایت نمی‌کند.» زیرا در بعض روایات به قطع «اذا قطع الحلقوم» و در بعض دیگر به فری «اذا فری الاوداج» تعبیر شده است و این دلالت می‌کند بر این‌که بریدن معتبر است پس شکافتن و جداکردن بدون تحقق عنوان قطع کفایت نمی‌کند. ۱.
۳ - خوردن رگ حیوانات خوردن رگها، بویژه شاهرگ حیوانات حلال گوشت تذکیه شده مکروه است. ۱.
۴ - قصاص در بریدن رگ بر کسى که از روى دشمنى رگ دیگرى را زده و بر اثر جلوگیرى از بستن آن و خارج شدن خون زیاد، آن فرد مرده است، قصاص ثابت است؛ لیکن اگر جانی مانع بستن رگ نشود و مجنی علیه نیز قادر بر بستن آن باشد، اما آن را نبندد تا بمیرد، رگ زننده نه قصاص مى‌شود و نه ملزم به پرداخت دیه نفس وتنها دیه رگ‌زدن بر عهده او ثابت خواهدبود. و اگر او را رگ بزند و رهایش کند چنانچه بر بستن آن قدرت داشته باشد ولی عمداً و از روی سهل‌انگاری و کوتاهی آن را ترک نماید تا بمیرد نه قودی هست و نه دیه نفسی، ولی دیه رگ زدن بر او م. ب.. و اگر بر بستن آن توانا نباشد چنانچه جانی این را بداند بر او قود م. ب.. و اگر جانی آن را نداند، پس اگر او را به قصد قتل - ولو رجاءً - رگ بزند پس بمیرد ظاهراً قود بر او م. ب.. و اگر قصد قتل او را نداشته باشد، بلکه او را رگ بزند به امید بستن آن، بر او قود نمی‌باشد، ولی دیه شبه عمد بر او م. ب..
منبع: جواهرالکلام، ج۵، ص۳۵۴ · جواهرالکلام، ج۳۶، ص۱۰۵ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۵۶، کتاب الصید و الذباحة، القول فی الذباحة، مسالة ۴ · تفصیل الشریعة، ج۲۰، ص۳۶۹ · جواهرالکلام، ج۳۶، ص۳۵۱ · تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۱۰ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۴۵، کتاب القصاص، قصاص النفس، القول فی الموجب، مسالة ۸
نکتهٔ فقهی: حکم خون حیوانات (رگ)
خون حیوانى که با بریدن رگ آن، با فشار و شدت از رگ بیرون مى‌جهد، نجس و خون حیوان ى که چنین نیست- مانند ماهی - پاک است
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): خون حیوانی که با بریدن رگ آن، با فشار و شدت از رگ بیرون می‌جهد، نجس است و خون حیوانی که چنین نیست، پاک است.
شاخه: اموال و مالکیت
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.