نکتهٔ فقهی: محل بریدن اوداج اربعه

بریدن کامل ـ نه شکافتن صِرف ـ اوداج اربع در ذبح شرعی واجب است و بریدن بعضی از آنها در غیر حال ضرورت، تحقق بخش تذکیه نیست. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در ذبح شرعی، بریدن کامل حلقوم، مری و دو شاهرگ گردن (اوداج اربعه) واجب است و بریدن ناقص آنها یا صرف شکافتن، موجب تذکیه نمی‌شود. شاخه: اموال و مالکیت

شرط است که ذبح از جلو باشد؛ پس اگر از قفا ذبح شود و لو قبل از بیرون آمدن روح، سریعاً رگ‌ها را که قطعشان معتبر است، قطع نماید، حرام است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): ذبح باید از جلو انجام شود و اگر از پشت گردن (قفا) ذبح شود، حتی اگر قبل از خروج روح، رگ‌ها بریده شوند، حیوان حرام است. شاخه: اموال و مالکیت

اَوداج اَربع یعنی دو رگ گردن ، با مری و حلقوم و از آن در باب صید و ذباحه سخن رفته است.

اوداج جمع وَدَج، عبارت است از مری (مجرای طعام)، حلقوم (مجرای نفس که روی مری قرار دارد) و شاهرگهای دو طرف حلقوم،

بریدن کامل ـ نه شکافتن صِرف ـ اوداج اربع در ذبح شرعی واجب است و بریدن بعضی از آنها در غیر حال ضرورت، تحقق بخش تذکیه نیست. و این بنا بر این است که ادعا می‌شود که حلقوم یا اعضای چهارگانه به آن غده اتصال دارد به طوری که اگر تمام آن غده طرف سر نرود و ذبح در زیر آن قرار نگیرد تمام رگ‌ها بریده نمی‌شوند. و این امری است که اهل خبره آن را می‌دانند، پس اگر چنین باشد یا علم به بریدن تمام آن‌ها بدون آن حاصل نشود، لازم است که مراعات شود، چنان که لازم است که مقداری از رگ‌های چهارگانه در طرف سر بماند تا معلوم شود که آن‌ها از آنچه بعد از سر قرار دارد بریده و جدا شده‌اند.» و «شرط است که ذبح از جلو باشد؛ پس اگر از قفا ذبح شود و لو قبل از بیرون آمدن روح ، سریعاً رگ‌ها را که قطعشان معتبر است، قطع نماید، حرام است. البته اگر آن‌ها را از جلو ببرد لیکن نه از بالا، به این صورت که چاقو را زیر رگ‌ها داخل نماید و به‌طرف بالا آن‌ها را قطع نماید ذبیحه حرام نمی‌شود، اگرچه بنابر اوجه، کار مکروهی به جا آورده است و احتیاط (مستحب) آن است که این طرز را ترک نماید.» منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۵۶، کتاب الصید و الذباحة، القول فی الذباحة، مسالة ۴ · تفصیل الشریعة، ج۲۰، ص۳۶۹، قم، مرکز فقه الائمه الاطهار (علیه‌السّلام)، ۱۳۸۱ · نجم الدین، جعفر بن حسن، شرائع الاسلام، ج۳، ص۱۶۰، قم، مؤسسه اسماعیلیان‌، ۱۴۰۸قمری · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۵۷، کتاب الصید و الذباحة، القول فی الذباحة، مسالة ۵ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۵۷، کتاب الصید و الذباحة، القول فی الذباحة، مسالة ۶