نکته‌های ماده 273 قانون آیین دادرسی مدنی با اصلاحات و الحاقات بعدی

۱. پس از آن که مدعی علیه سوگند را به خود مدعی رد نمایدء مدعی نمی تواند سوگند را به او برگرداند و اگر مایل باشد ادعای او ثابت شود باید بر وجود یا وقوع موضوع ادعای خودء سوگند یاد نماید. این م حقوقی کنونی داشته باشد.ء تکلیف از او ساقط می‌شود ولی سقوط این تکلیف تام نیست و دست کم در این حد تکلیف متوجه اوست که بر علم نداشتن خود سوگند یاد کندء و این مطابق است با قاعده «ما لا یدرک کلّه لا یترک کله ». (همان» ص ۱۰۶۶۱۰۵) .در دعواهایی که سوگند می‌تواند دلیل قرار گیرد. خواهان می‌تواند بی آنکه دلیل دیگری برای اثبات دعوای خود آبراز دارد. در دادخواستی که به دادگاه ارائنه می‌کند. درخواست کند که هر گاه ادعای وی مورد انکار خوانده قرار گیرد. خولنده سوگند یاد کند. پیشین؛ ج۶ ص۵۴ ند امتناع ورزد و سوگند را به خواهان می‌شود و در صورت نکول ادعای او سوگند نیز همان اثر سوگند مدعی علیه را دارد؛ بنابراین» پس از ادای آن هیچ گونه اظهاری که منافی آن باشدء پذیرفته نمی شود. منبع: کتابِ «نظم» (آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21)، ص 439