نکته‌های ماده 282 قانون آیین دادرسی مدنی با اصلاحات و الحاقات بعدی

۱.نتیجه عدم حضور کسی که باید سوگند یاد کند. اگر بدون عذر موجه باشد. ناکل شمرده شدن وی است. لم حقوقی کنونی سوگند یاد می‌کند کیّفیت سوگند را از حیث زمان و مکان و غیره تعیین کند». بنابراین از بخش پایانی ماده‌ی مزبور و به ویژه, واژه‌ی«وغیره» قابل برداشت بود که از پیروان باورهای دیگر با توجّه به میت آنهاء سوگند به نیروی ماوراء‌الطبیمه‌ای که نزد آنها مقدّس است پذیرفته شود. در حال حاضر اگرچه با توجّه ماذه ۲۸۱ ق.ج. این پرسش می‌تواند مطرح شودء اما باید پذیرفت که نه تنها اصل چهاردهم قانون اساس و مخصوصا آیه‌ی مستند و مصرح در آن. چنین ترتیبی را تچویز می‌نماید بلکه چون بخش پایانی ماذّه ۱۶ مزبور نسخ نگردیده و معتبر شمرده می‌شود. اعلام خودداری از ادا کردن سوگند به نام خداوند تعالی و خودداری از رد آن به مدّعی و اعلام آمادگی ادای سوگند به نیروی ماوراء‌الطبیعه که نزد آنها مقس است توسّط اشخاص یاد شده» نمی تواند نکول شمرده شود؛ به ویژه آنکه ماده ۱۳۲۸ مکرر ق.م. وتبصره‌ی آن می‌تولند دال بر این امر شمرده شود. (شمس, عبداله, جلدسوم, شء ۳۴۲) ۴کتمان حقیقت عنوانی مجرمانه نمی‌باشد. اشند.ء دادگاه محل ادای سوگندء تعیین احضار نامه علت حضور قید می‌گردد. منبع: کتابِ «نظم» (آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21)، ص 447