ه غایت هرگاه از ادات یا عباراتی استفاده شود که دلالت بر

ه غایت هرگاه از ادات یا عباراتی استفاده شود که دلالت بر غایت داشته باشد مانند ماده ۸۳۳ ق.م که مقرر میدارد ورثه موصی نمی تواند در موصی به تصرف کند مادام که موصی له رد یا قبول خ. ر. ب. آنها اعلام نکرده است. اگر تأخیر این اعلام موجب تضرر ورثه باشد حاکم موصی له را مجبور میکند که تصمیم خود را معین نماید عبارت است غایت را بیان می دارد و دلالت بر عدم جواز تصرف ورثه موصی در موصی به تا زمانی است اعلام نداشته است. بدیهی است با رد یا قبول موضوع از شمول حکم این ماده خارج می گردد.