ه - ۲ - ۳ - گذشتن از بخشی از خواسته با

ه - ۲ - ۳ - گذشتن از بخشی از خواسته با نگاهداشت تمامیت آن گذر از این مسیر از آغاز تا پایان آن بر محور خواسته ای است که خ. د. د. آورده و باید به تمامیت و یکپارچگی آن پشت ببندد. کاستن از خواسته در اختیار اوست اما آنچه را از خواسته کاسته از کف می دهد و از اختیار او برای دادخواهی بیرون میشود. پس یا باید خواسته ی خود را با تمامیت و یکپارچگی آن در پیشگاه دادگاه و دادرسی نهد یا این که اگر از اندازه ی خواسته می کاهد بداند که حق اقامه ی دوباره ی آن را از دست می دهد. کاستن از خواسته در شکل و هیئت اخیر به دو شیوه صورت می پذیرد؛ شیوه ی نخست گذشتن و صرفنظر کردن از بخشی از خواسته است (ماده ۷۹ ق.آ.د.م سال ۱۳۱۸) و شیوه ی دیگر تنها به کم کردن از میزان خواسته نظر دارد که در هر دو صورت و همانطور که پیش از این نیز یادآور شدیم اثری یکسان می گذارد. در قانون آیین دادرسی مدنی کنونی برای کاستن از خواسته یا افزایش آن در مرحله ی نخستین دادرسی ماده ۹۸ آن قانون اختیار آن را به خواهان میدهد و برای صرفنظر کردن از دعوا نیز خواهان می تواند بر پایه ی بند ج ماده ۱۰۷ قانون مزبور عمل کند و بالاخره برای دیون آتی که موعد پرداخت آن در جریان رسیدگی بدوی رسیده نیز به خواهان اجازه ی مطالبه ی آن در مرحله ی تجدید نظر داده شده است بند ۲ ماده ۳۶۲ ق.آ.د.م اما هیچ یک از این مستندات قانونی یا دیگر مواد قانون یاد شده اجازه ی تجزیه ی خواسته و امکان اقامه ی هر بخشی از آن را در دادخواستی جداگانه به طور همزمان و یا به دنبال هم نمی دهد.