هجرت‌: منظور از هجرت

"هجرت" از مادّۀ "هجر" به معنای ترک و جدایی است، مهاجرت در اصل به معنای بریدن از دیگری و ترک وی است. مهاجرت گاهی با بدن : «...وَ اهْجُرُوهُنَّ فِی الْمَضَاجِعِ...» «در بستر از آنها دوری نمائید». یا با زبان و قلب : «إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا » «قوم من قرآن را رها کردند». و گاهی بریدن از غیر با هر سه (بدن، زبان، قلب) است: «وَ اصْبِرْ عَلَی مَا یَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِیلًا » «و در برابر آنچه ( دشمنان ) می‌گویند شکیبا باش و به طرزی شایسته از آنان دوری گزین!»؛ «...وَ الَّذِینَ هَاجَرُواْ...» «...و کسانی که هجرت کردند...». یعنی کسانی که از بلاد کفر به بلاد ایمان هجرت کردند. که به همه اینها هجرت می‌گویند. منبع: ج۱، ص۵۳۶ · نساء/سوره۴، آیه۳۴ · فرقان/سوره۲۵، آیه۳۰ · مزمل/سوره۷۳، آیه۱۰ · بقره/سوره۲، آیه۲۱۸