هجو: نکته

منتهی باید توجه داشت که این رکاکت به شدت دوره‌های بعد نمی‌رسد. این هجویه‌ها اغلب لحنی ملایم و متین دارد، اما به تدریج مضمون‌های هجویه‌ها، بی‌پرواتر و گستاخانه‌تر می‌شود؛ بزرگ‌ترین شاعر هزل‌سرا و هجوگوی این قرن، سوزنی سمرقندی (متوفی ۵۶۲) است که زبانی تند و گزنده و هتاک دارد؛ هزلیات و هجویات وی، به رغم رکاکت مضمون از اسلوبی ممتاز و سبکی استادانه برخوردار است. از دیگر هجوسرایان معروف قرن ششم انوری ابیوردی است. بلندیت رسیده است به جایی ••• کز اهل سماوات به گوش تو رسد صوت گر عمر تو چون قدّ تو باشد به درازی ••• تو زنده بمانی و بمیرد ملک الموت از همین دوره به بعد به دلیل انحطاط کلی جامعه، در اثر حملات مختلف غُزان، مغولان و... است. ۷. ۴ - دوره مشروطه در روزگار مشروطه، مسائل سیاسی و اجتماعی در درجه‌ی اول اهمیت قرار گرفت و اهل قلم از هر طبقه و گروه استعداد خود را در راه آزادی‌خواهی به کار گرفتند. منبع: ذبیح‌الله؛ تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۶۹، چاپ اول، جلد دوم، ص۳۵۴ · حسن؛ تهران، سازمان چاپ و انتشارات، چاپ اول، صص۱۴-۳۶ · عزیزالله؛ تهران، ناشر:مؤلف، ۱۳۶۶، چاپ اول، صص ۴۸-۵۲ · محمدرضا؛ تهران، سخن، ۱۳۷۴، چاپ دوم، ص۵۲ · عزیزالله؛ تهران، ناشر:مؤلف، ۱۳۶۶، چاپ اول، ص ۵۴ · علی‌اصغر؛ تهران، زوار، ۱۳۸۴، چاپ اول، ص ۱۱ · عزیزالله؛ تهران، ناشر:مؤلف، ۱۳۶۶، چاپ اول، ص ۸۳