و ۵۳۲ در جایی که خسارت قابل انتساب به دو علت است

⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. و ۵۳۲ در جایی که خسارت قابل انتساب به دو علت است و یکی از آنها خطری استثناء شده از بیمه نامه و دیگری خطری تحت پوشش م. ب. در تعارض به نظر می رسند. در یکی از دعاوی (۱۲) دادگاه عالی کالیفرنیا سعی در رفع تعارض بین این دو مقرره قانونی نمود. در این دعوا خواهان بر اساس بیمه نامه تمام خطر ادعای پوشش بیمه را به جهت خسارت ناشی از نشست ساختمان مطرح نمود؛ اسباب خسارت عبارت بودند از نشست ساختمان (به عنوان ریسکی استثناء شده و تقصیر پیمانکار در نصب مجرای فاضلاب و ساختن منزل بر روی زمین سست به عنوان دو ریسک تحت پوشش استنباط دادگاه عالی چنین بود که هرگاه این دو بخش با هم مورد بررسی قرار گیرد شرط مگر به علت مقرر در بیمه نامه ضرورتاً اشاره به سبب مستقیم زیان دارد در حالی که سبب مقارن اشاره به سببی می کند که با خسارت نزدیکترین زمان را دارد. به نظر دادگاه در جایی که خسارت به دو سبب منتسب می شود که یکی از آنها ریسک استثناء شده و دیگری ریسک تحت پوشش است که خسارت به آن منتسب خواهد شد. در طی ده سال پس از این تصمیم دادگاههای کالیفرنیا، پیوسته تحلیل سبب مستقیم موثر را برای حل و فصل مسائل مربوط به پوشش بیمه ای اعمال می کردند؛ عالی کالیفرنیا در دعوایی دیگر ۱۴۳ وقایع تغییر کرد. در دعوای Pareridge دادگاه عالی اعلام نمود در جایی که اسباب مستقیم مقارن در بیمه مسئولیت وجود داشته باشند همین قدر که ریسک مورد بیمه سبب مستقیم مقارن خسارات باشد پوشش بیمه ای وجود دارد. پس از دعوای Pareridge دادگاهها، رویکرد سببیت مستقیم مقارن را برای احراز پوشش بیمه ای در بیمه نامه های اموال نیز اعمال نمودند؛