واحد: نکته

اهل معرفت و حکما برای وحدت اقسامی متعدد شمرده‌اند. مانند وحدت قوم و لشکر. ۲- وحدت اطلاقی و وحدت سریانی : وحدت به اعتبار اطلاق و سریان به وحدت اطلاقی و سریانی تقسیم می‌شود، وحدت اطلاقی منطبق بر وحدت حقیقیه است، چنان‌که از وحدت سریانی به وحدت ظلّی تعبیر می‌شود. ۳- وحدت عددی و غیرعددی: وحدت به اعتبار تعدد و کمیت و عدم آن، به وحدت عددی و غیرعددی تقسیم می‌شود؛ وحدت غیرعددی همه کثرت‌ها را در خود هضم می‌کند. ۴- وحدت شخصی و وحدت نوعی: وحدت به اعتبار وجود خارجی و وجود انتزاعی و مفهومی، به وحدت شخصی و نوعی تقسیم می‌شود، طبق وحدت شخصی، وحدت در وجود خارجی است. اهل معرفت قائل به وحدت وجود، به‌صورت وحدت شخصی‌اند، به این معنا که همه جهان، وجود واحد شخصی است که منحصر در یک فرد است و کثرات، شئون این وجود محسوب می‌شوند. اما در وحدت نوعی و مفهومی، افراد در مفهوم وجود یا در یک نوع مشترک اشتراک و وحدت دارند. منبع: جواهر الاصول، ج۳، ص۲۱-۲۵، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۲۳ قمری · شرح دعاء السحر، ص۹۸، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶ · تقریرات فلسفه امام خمینی، ج۳، ص۴۹۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ · دانشنامه امام خمینی، ج۱۰، ص۲۷۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۰۰