وِرْث (مفردات‌قرآن): عصبه

ناگفته نماند در ارث گاهی سهام تمام مال را احاطه نمی‌کند و مقداری زیاد می‌ماند مثلا اگر میت یک پدر و یک دختر داشته باشد مال او را شش قسمت می‌کنند سه قسمت مال دختر و یک قسمت مال پدر است و بقیّه را که دو قسمت است ارباعا به دختر و پدر می‌دهند. نصیب اوّلی پدر و دختر را فرض و نصیب دوّمی را ردّ نامند و چون پدر و دختر از هر کس به میّت نزدیک‌تراند لذا بقیّه را نیز به آندو ردّ می‌کنند. ولی اهل سنت بقیه را که زاید بر سهام است به اقوام پدری از قبیل برادر و عمو و غیره می‌دهند و به آن «ارث عصبه» گویند. اما شیعه به پیروی از اهل بیت (علیهم‌السّلام) و به مضمون آیه‌ ( اُولُوا الْاَرْحامِ‌ ) این نظر را مردود می‌داند. فرمود: «الْمَالُ لِلْاَقْرَبِ وَ الْعُصْبَةُ فِی فِیهِ التُّرَابُ.» «مال از آن اقرب است، خاک به دهان عصبه باد.» منبع: الاستبصار، ج۴، ص۱۷۰