وِرْث (مفردات‌نهج‌البلاغه)

وِرْث یا وَرْث‌ (به فتح واو)، وِراثَت (به کسر واو) و اِرْث (به کسر همزه) از واژگان نهج‌البلاغه به معنای منتقل شدن مالی است به انسان از دیگرى بدون خریدن و نظیر آن. بدین جهت مال میّت را ارث، میراث و ثرات گفته‌اند. از این ماده مواردی متعدد در « نهج‌ البلاغه » آمده است.