ورود ضرر ناشی از فعل خوانده است باید اضرار منسوب به خوانده باشد تا بتوان از او خسارت گرفت. پس خواهان باید ثابت کند فعل منشأ ضرر را خوانده مرتکب شده است برای مثال کشاورزی که گاو او در اثر تیراندازی کشته شده باید ثابت کند که خوانده تیرانداز بوده است. در قراردادها رابطه میان تأخیر یا عدم انجام تعهد با فعل طرف قرارداد مفروض است، مگر این که متعهد ثابت کند علت خارجی و احتراز ناپذیر قوه قاهره مانع از اجرای قرارداد شده است. پس در مسؤولیت قراردادی، کافی است ثابت شود که قرارداد به هنگام خود اجرا نشده است و دلیل انتساب این تخلف به خوانده را از مدعی نمی خواهند ولی در مسؤولیتهای قهری به طور معمول چنین فرضی وجود ندارد و باید ثابت شود. با وجود این در خسارت ناشی از تصادم وسیله نقلیه موتوری دخالت دارنده مفروض است، مگر این که ثابت شود حادثه ناشی از قوه قاهره بوده است و به همین جهت آن را اماره مسؤولیت دارنده می نامند. در این فرض دارنده ای که می خواهد اضرار را منسوب به خود و اتومبیل نداند باید در نقش مدعی دلیل بدهد و انکار کافی نیست.
الزامهای خارج از قرارداد، ج ۱، مسؤولیت مدنی، ش ۳۵۸ به بعد. . همان کتاب، ش ۴۵ و ۲۶ - قواعد عمواسی قراردادها، ج ۴، ش ۸۰۸
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
