وضع: تعریف وضع

• وضع به معنای گونه‌ای از اختصاص لفظ به معنا یا ساختن و جعل حدیث است. (ببینید: حدیث موضوع ) • وضع به معنای نخست در اصطلاح اصولیان، بنابر مشهور ، عبارت است از گونه‌ای اختصاص لفظ به معنا و ارتباط خاص میان آن دو که حاصل تخصیص لفظ به معنا توسط وضع کننده و با کثرت استعمال لفظ در معنا نزد عرف است. از اول به وضع تعیینی و از دوم به وضع تعیّنی تعبیر می‌کنند. • وضع در اصول فقه بیان شده است. ۲ - واضع الفاظ در اینکه واضع الفاظ چه کسی است، میان اصولیان اختلاف است: • جمعی واضع الفاظ را خداوند عزّوجل دانسته و گفته‌اند: خداوند حکیم برای هر معنایی لفظی مخصوص و مناسب آن قرار داده است که آن مناسبت نزد ما مجهول و نزد خداوند معلوم است. این نظریه به جمعی از محققان اصولی نسبت داده شده است. • در مقابل جمعی دیگر، واضع لغات را بشر دانسته‌اند. منبع: آراء حول مبحث الالفاظ، ج۱، ص۳۲ – ۳۳ · اشارات الاصول، ص۲۹ · ج۱، ص۸۳ – ۸۴ · الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیه، ص۲۳