وطن: ماهیت وطن

قبل از پرداختن به بیان دیدگاه‌ها، از باب مقدمه، اشاره به این نکته لازم است که در فقه به طور کلی دو وطن مطرح است: یکی عرفی و دیگری شرعی . مقصود از وطن عرفی ، محل سکونت و زندگی انسان و مراد از شرعی هر جایی است که انسان در آنجا مِلکی دارد و شش ماه یا بیشتر در آنجا زندگی کرده است. وطن عرفی به دو قسم؛ اصلی و غیر اصلی تقسیم می‌شود. وطن اصلی محل سکونتی است که انسان در آن‌جا بزرگ شده و رشد یافته است و غالباً محل تولد فرد و زندگی پدر و مادرش م. ب.. وطن غیر اصلی، محل سکونتی را گویند که انسان آنجا را به عنوان وطن برگزیده باشد. از آن به «وطن مُستَجَدّ» و « وطن اتّخاذی » نیز تعبیر کرده‌اند. منبع: توضیح‌ المسائل مراجع، ج۱، ص۷۱۴