وقف: نکته

مخیریق هنگامی که به احد می‌رفت، وصیت کرد در صورت کشته شدن، اموالش متعلق به پیامبر باشد تا او هرگونه که صلاح دانست، آنها را مصرف کند. حوائط یا بوستان‌های هفت‌گانه‌ای را که او به پیامبر واگذار کرد، عامه صدقات رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را تشکیل می‌دادند. پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در غابه، (جایی نزدیک مدینه در راه شام ) وقتی کنار چاه رسید، مسلمانان گفتند: ‌ای رسول خدا! آیا این چاه را مصادره نمی‌کنید؟ فرمود: خیر، ولی یک نفر این چاه را بخرد و بهای آن صدقه داده شود. منبع: وقف سرمایه‌ای ماندگار، ص۱۵ · وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۵۶۲ · وقف در فقه اسلامی و نقش آن در شکوفایی اقتصاد اسلامی، ص۵۱ · الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۸۹ · وسائل الشیعه، ج۱۳، ص۳۱۱ · المغازی، ج۲، ص۵۴۷ · میزان الحکمه، ج۱۳، ص۳۶۳ · بحار الانوار، ج۱۰۳، ص۱۸۳ · مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۳۸۸ · وسائل الشیعه، ج۱۳، ص۳۱۲-۳۱۴ · وسائل الشیعه، ج۱۹، ص۱۸۷ · الکافی، ج۷، ص۴۸، ح۵ · نگاهی به وقف و آثار اقتصادی ـ اجتماعی آن، ص۳۷