دکترین
پاکستان: حوزههای دینی و رهبران مذهبی
روحانیون در پاکستان دو گروه سنی و شیعی میباشند و هرکدام مراکز دینی مخصوصی دارند. در این کشور بسیاری از روحانیون، جزء گروه صوفیان و اقطابی هستند که از نظر فرهنگی و ایدئولوژی به اهل تشیع نزدیک هستند هر چند نام حنفی دارند. مواد درسی این مدارس، عموما از مدارس دینی ایران اقتباس میشود و مدرسان آن در نجف ، قم و پاکستان تحصیل کردهاند. مولانا حامد علی شاه ملقب به حامدالموسوی، رئیس مدرسه دینی مؤمن نیز یکی دیگر از رهبران شیعیان م.
ب. که بر خلاف ساجد نقوی، اعتقاد به دخالت دین در سیاست ندارد. فرقهای از شیعیان نیز به نام اسماعیلیه در پاکستان بیشتر در مناطق پنجاب و شمال غربی پاکستان ساکن هستند که غالبا پیروان آقا محمدخان محلاتی میباشند. برخی از مدارس اهل سنت که نام برده شد، از قدرت فراوانی برخوردار میباشند؛ نظیر مدرسه عربیه مظهرالعلوم در کراچی که در سال میلادی تاسیس شده است. برخی از مدارس نیز پس از تاسیس پاکستان، از هند به این کشور منتقل شده است؛ این مدرسه قبلا در کلکته بوده است.
تحصیل در این مدرسه تا درجه مفتی م. ب.. این مدرسه، سی مدرسه دینی دیگر را تحت پوشش خود دارد. محصلین آن از افراد ایرانی و برمهای میباشند. مفتی محمد شفیع از فقهای بزرگ در آن تدریس میکرده است. در پاکستان برخی از مساجد در محیط خود مدرسهای برای تحصیل طلاب علوم دینی دارند. مدرسه عربیه اسلامیه «نیوتاون» سنیها و مدرسه «المنتظر» شیعیان در لاهور، دارای این ویژگی میباشند. برخی از این مدارس مجلاتی نیز منتشر میکنند. نظیر مدرسه دارالعلوم کورنگی که مجلهای به نام «البلاغ» در جهت اهداف مرکز منتشر میسازد. اکثر این مدارس کتابخانههای بزرگی دارند که در آن، کتابهای نفیس و قدیمی فراوانی وجود دارد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
