پایه‌گذار قواعد فقهی: تأثیرگذاری و تأثیرپذیری

وی در زمینه سیاسی و اجتماعی، مرتبط با حاکمان و مسئولان جامعه بود. وی از طریق روابطی که داشت، به مصالح عموم کمک می‌کرد. افزون بر آن‌که بیت وی محضر عالمان سنی نیز علمای شیعی بود تا مسائل فقهی، علمی و اجتماعی را مطرح کنند. تا به هنگام شهادت (۷۸۶ ق) بر این شیوه و نمط بود. همچنین تأثیر ابتدایی در زمینه مقارنه و موازنه نه تنها در زمینه فقهی، بلکه در زمینه قواعد فقهی نیز داشته است. تبعیت عمل از نیت (در این باره ۳۱ فایده برمی‌شمرد)؛ ۲. مشقت موجب آسانی است؛ ۴. قاعده یقین ؛ ۵. قاعده نفی ضرر ؛ ۶. قاعده عادت . این پنج قاعده، به نظر تمامی مذاهب اسلامی قواعدی اساسی بوده و دیگر قواعد مبتنی بر آنهاست. منبع: ص ۱۷، چ جامعه الامام الباقر (ع)، بغداد، ۲۰۰۶ م · القوائد والفوائد، ج۱، ص۱۱، با تحقیق عبدالهادی حکیم · القواعد والفوائد، ج ۲، ص ۷۴ · ج ۳، ص ۹۵، چ موسسه الدولیه، بیروت، ۲۰۰۲