پایگاه اینترنتی www. Bahjat.org

عقد ودیعه است و اما به واقع معمول و عادی شده است: ماده ۶۱۲ ق. م)، چنانچه به هنگام مناقشه با مستاجر از جمله با دعوای تخلیه موفق به دریافت اجاره بها نشده باشد، می تواند به کمک تدابیر تامینی از محل ودیعه اجور معوقه را بازیافت نماید. بی گمان مبلغ ودیعه برای شخص بی خانمان که توان خرید مسکن مورد نیاز را ندارد، یک سرمایه ضروری است که در پیوند با حفظ حیات و استمرار زندگی است. اگر منزل مسکونی با قید رعایت نیاز عرفی مستاجر مال مشمول مستثنیات دین است (بند الف ماده ۲۴ قن.م. م)، به طریق اولی ودیعه که به نحو معمول به مراتب ارزش کمتر از قیمت منزل مسکونی دارد، مشمول این وصف خواهد بود. این نتیجه منطقی و رهیافت بدست آمده از واقعیت های زندگی مردم و رهنمود فقها موجب شده بود تا بیشتر دادگاه ها و دادرسان اجرای احکام مدنی مبلغ ودیعه را در شمار اموال غیر قابل بازداشت قرار دهند و در ادامه قانونگذار به موجب حکم مزبور خلاء تقنینی موجود در مقررات سابق را به درستی برطرف سازد.