۵.
۱ - معنای واژه رجس واژه رِجْس به معنای آمیخته، آلوده، کثیف ، گندیده و هر چیز یا کاری که انسان آن را زننده و پلید میشمارد، به کار رفته و برخی نیز آن را مرادف نجس شمردهاند. کار زشت و گناه نیز رِجْس نامیده میشود. ۵.
۲ - عنصر مشترک معانی رجس عنصر مشترک در کاربردهای گوناگون این واژه، هر امر ناپسند و ناشایستی است که عقل ، عرف یا شریعت آن را تعیین میکند و ممکن است در اندیشه ، رفتار ، عقیده ، اخلاق ، عادت یا مواد طبیعت بروز کند. ۵.
۳ - کاربرد قرآنی رجس واژه رِجْز در اصل به معنای دگرگونی و نابسامانی است و در کاربردهای قرآنی آن در دو مفهوم آلودگی و عذاب یا رفتارهای منتهی به آن آمده است. برخی واژهپژوهان عنصر مشترک در معانی مذکور را سختی و تنگنایی دانستهاند که شامل مصادیقی چون شک ، اندوه ، فقر ، بدحالی ، بیماری ، سرگردانی و گمراهی میشود. برخی از نحویان ، رجز و رجس را یک واژه به معنای عذاب شمردهاند.
منبع: مقاییس اللغه، ج۲، ص۴۹۰، «رجس» · المصباح، ج۱، ص۲۱۹، «رجس» · تهذیب اللغه، ج۱۰، ص۵۸۰، «رجس» · المصباح، ج۱، ص۲۱۹ · التحقیق، ج۴، ص۵۲ ـ ۵۳، «رجس» · مقاییس اللغه، ج۲، ص۴۸۹ · الصحاح، ج۳، ص۸۷۸، «رجز» · تهذیب اللغه، ج۱۰، ص۶۱۰، «رجز» · التحقیق، ج۴، ص۴۹، «رجز» · التحقیق، ج۴، ص۴۸ ـ ۵۰ · جامع البیان، ج۸، ص۴۲
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
