پلیدی: واژه نجس

۴. ۱ - معنای واژه نجس واژه نَجِس به معنای هر چیز یا شخص آلوده و ناپاک در برابر طاهر به کار می‌رود. عرب به درد بی‌درمان نیز نجس گفته و آویختن چیزی آلوده مانند استخوان مرده به افراد برای مصونیت از چشم‌زخم نیز تنجیس نامیده می‌شود. ۴. ۲ - کاربرد آن در قرآن ماده نجس (ن‌ ـ‌ ج ـ س) یک بار در قرآن به شکل مصدری با فتح‌ جیم (نَجَس) و به معنای وصفی به کار رفته است، زیرا این مصدر گاه به معنای وصفی نیز به کار می‌رود که در این صورت از مبالغه و تأکید بیش‌تر نسبت به واژه «نَجِس» با کسر جیم برخوردار است. ۴. ۳ - کاربرد آن در فقه واژه اخیر در اصطلاح فقهی به نوعی خاص از آلودگی‌ها که حکمی ویژه برای آن‌ها در شرع بیان شده، اطلاق می‌شود. ۴. ۴ - اقسام نجاست نجاست به دو دسته مادی که با حواس جسمانی درک می‌شود و معنوی که با فهم قلبی و بصیرت قابل ادراک است تقسیم می‌شود. منبع: لسان العرب، ج۶، ص۲۲۶، «نجس» · مقاییس اللغه، ج۵، ص۳۹۳ · مقاییس اللغه، ج۵، ص۳۹۴ · توبه/سوره۹، آیه۲۸ · التحقیق، ج۱۲، ص۳۷ · المصباح، ج۱، ص۵۹۴، «نجس» · مفردات، ج۱، ص۴۸۳