پیر: نکته

اصطلاح پیر در سنت جوان‌مردان و نوشته‌های به جا مانده از فتیان نیز معنای راهنما و مرشspan class="laquo";یزدان شناختدی را دارد که هدایت مرید را در مسیر سلوک برعهده می‌گیرد. آمده است. بر این اساس، پیر قولی پیری است که مرید پس از شنیدن اندرزها، آموزش‌ها و دستورهای او، با پذیرفتن آن‌ها و ادای سوگند وفاداری، در زمرۀ فتیان در می‌آید. منبع: ج۱، ص١٥٠، به کوشش مهران افشاری و مهدی مداینی، تهران، ١٣٨١ش · ج۱، ص٢٦١-٢٦٥، به کوشش مهران افشاری و مهدی مداینی، تهران، ١٣٨١ش · ج۱، ص٦٥-٧٣، فتوت‌نامه سلطانی، به کوشش محمدجعفر محجوب، تهران، ۱۳۵۰ش · ترجمه احسان نراقی، تهران، ١٣٨٣ش · ج۱، ص١٤، صفّه، تهران، ١٣٧١ش، س ٢، شم‌ ٥ · فتوت‌نامه چیت‌سازان، ص٢٢٦-٢٢٧، رسایل جوانمردان، به کوشش مرتضی صراف، تهران، ١٣٥٢ش · ج۱، ص١٩٧، «فتوت‌نامه»، همراه آیین جوانمردی هانری کربن، ترجمه احسان نراقی، تهران، ١٣٨٣‌ش · ج۱، ص١٨٧ـ ١٩٢، «فتوت‌نامه»، همراه آیین جوانمردی هانری کربن، ترجمه احسان نراقی، تهران، ١٣٨٣‌ش