پیمانهای فرعی — در چنین مواردی اولین نکته ای که

برخی از قراردادهای پیمانکاری پس از واگذاری موضوع پیمان به پیمانکار از سوی پیمانکار اصلی به پیمانکاران دیگری که در اصطلاح به آنها پیمانکار فرعی گفته میشود واگذار می گردد. این امر به این معنی م. ب. که پیمان یا کار اصلی به چندین کار فرعی تقسیم میشود به طور مثال فرض کنید موضوع پیمان اصلی ساخت یک آزادراه باشد و به همین منظور نیز قرار دادی بین کارفرما و پیمانکار مربوطه منعقد گردد. پس از انعقاد قرارد اصلی پیمانکار اصلی ممکن است برخی از فعالیت های موضوع پیمان را از جمله طراحی و ساخت پلها تونل ها زیرسازی ها روسازی ها تاسیسات و ابنیه و... را به پیمانکاران دیگری واگذار کند در این حالت هر کدام از این قراردادها پیمان فرعی پیمان اصلی محسوب می شود. به عبارتی پیمانکار فرعی شخص حقیقی یا حقوقی است که تخصصی در انجام کارهای اجرایی دارد و پیمانکار اصلی برای اجرای بخشی از عملیات موضوع پیمان با او قرارداد می بندد مشروط بر آنکه انان را از واگذاری کار ب. غ. ممنوع دارد. اصولا این امر بمنظور تسهیل و تسریع در اجرای قسمت یا قسمتهایی از عملیات موضوع پیمان م. ب.. بدیهی است پیمانکار موظف است تاییدیه کارفرما را در این موارد اخذ نماید به هر حال ارجاع کار به پیمانکاران فرعی تحت هیچ عنوان از مسئولیت و تعهدات پیمانکار نخواهد کاست. در چنین مواردی اولین نکته ای که کارفرمایان و پیمانکاران این نوع قراردادها باید مورد توجه قرار دهند این م. ب. که به دلیل عدم اطلاع سازمان تأمین اجتماعی از روابط بین پیمانهای مذکور، این سازمان را از چنین روابطی مطلع سازد. به عبارتی در قراردادهای فرعی حتما باید به قرارداد اصلی اشاره شود و این که پیمانهای فرعی زیر مجموعه پیمان اصلی محسوب میشود. در صورت عدم اشاره به این موضوع در پیمانهای فرعی سازمان تأمین اجتماعی هیچ گونه مدرک و مستندی در خصوص ارتباط این قراردادها با یکدیگر نخواهد داشت و از این رو پیمانکاران این نوع قراردادها نمی تواند از تخفیفات حاکم بر این نوع قراردادها در زمان محاسبه حق بیمه قراردادهای مذکور استفاده کنند. اما فرایند حاکم بر این نوع قراردادها در قوانین و مقررات سازمان تأمین اجتماعی بدین گونه است که فارق از اصلی یا فرعی بودن هر یک از این قراردادها تک تک آنها به عنوان یک قرارداد مستقل لحاظ می گردد و اصول حاکم بر قراردادهای پیمانکاری از ارسال لیست و پرداخت حق بیمه هر یک از قراردادها و در نهایت اخذ مفاصا حساب برای تک تک قرارداد می بایست رعایت گردد در غیر این صورت مشمول جرایم موضوع قراردادهای پیمانکاری خواهند شد. اما نکته مهمتر در این نوع قراردادها نحوه محاسبه حق بیمه آنها و چگونگی صدور مفاصا حسابهای این نوع قراردادها است. در محاسبه حق بیمه این قراردادها دو فرایند جداگانه را می توان طی کرد. در صورتی که مفاصا حساب قرارداد اصلی از سوی پیمانکار اصلی اخذ گردد، مفاصا حساب پیمان اصلی مفاصا حساب پیمانهای فرعی نیز خواهد بود و در صورتی که مفاصا حساب پیمانهای فرعی اخذ شده باشد در محاسبات حق بیمه پیمان اصلی مبالغ پیمانهای فرعی کسر خواهد شد. مبلغ پیمان فرعی طبق مفاصا حساب صادره از مبلغ ناخالص کارکرد پیمانکار اصلی کسر و مابقی مبلغ ناخالص مورد محاسبه قرار می گیرد. در این راستا طبق مصوبه شماره ۴۴۰۹ مورخ ۱۳۶۶/۵/۱۸ سازمان تأمین اجتماعی در صورتی که پیمانکاران مجری قراردادهای مشمول طرح های عمرانی بخشی از اجرای عملیات موضوع پیمان را طی قرارداد به پیمانکار فرعی واگذار نمایند، چنانچه حق بیمه متعلق به قرارداد اصلی پرداخت شود وصول حق بیمه بابت قرارداد پیمانکار فرعی منتفی خواهد بود. همچنین طبق بند ۳۸ بخشنامه ۱۴ جدید درآمد در مواردی که پیمانکار اصلی بخشی از عملیات پروژه را با انعقاد قرارداد به پیمانکاران فرعی واگذار نماید حق بیمه پیمانکاران فرعی نیز ب. ت. ب. تعهدات طرفین مندرج در پیمان طبق ضوابط محاسبه و وصول و به هنگام احتساب حق بیمه پیمانکار اصلی معادل کارکرد پیمانکار فرعی از کار کرد پیمانکار اصلی کسر می گردد.