چهارم - تاریخ تقدیم دادخواست و آثار آن — برابر ماده ۷۸ آ

مهم نیست دادخواست در چه تاریخ و زمانی تنظیم و تحریر شده است ولی لازم است تاریخ تقدیم دادخواست معلوم و روشن گردد. به عبارت دیگر ممکن است مفاد دادخواست شش ماه پیش تنظیم شده و اکنون به دادگاه تقدیم گردد. مناط اعتبار دادخواست از حیث تاریخ آن زمان تقدیم دادخواست است نه تاریخ تحریر و تنظیم آن. برابر ماده ۷۸ آ.د. م سال ۱۳۱۸ اعلام شده بود که تاریخ تقدیم دادخواست باید شمسی و با تمام حروف نوشته شود؛ حکمی که دیگر در قانون نوین آیین دادرسی مدنی در ۱۳۷۹/۱/۲۱ نیامد. به نظر می رسد عدم تأکید و تکرار نص مزبور در قانون جدید، فقدان ضرورت آن به جهت تکلیف دفتر دادگاه در ثبت دادخواست با تاریخ و شماره آن و دادن رسیدی است که در آن تاریخ تقدیم دادخواست در آن درج می شود ماده ۴۹ ق.آ.د. م). آثار مترتب بر دادخواست را به شرح آتی توضیح خواهیم داد. ۱ - مقطع مناط صلاحیت در تاریخ تقدیم دادخواست تقدیم دادخواست و به ویژه تاریخ آن از اهمیت بسزایی برخوردار است. دادخواست از منظر قانون آیین دادرسی مدنی سندی قضایی است که پس از تقدیم آن به دادگاه و به ثبت رسیدن آن در دفتر دادگاه آثار متعددی را به جای می گذارد. آثار دادخواست متعدد است و یکی از این آثار تثبیت صلاحیت دادگاه و تعیین آن در زمان تقدیم دادخواست ماده ۲۶ ق.آ.د.م است. به موجب ماده ۲۶ ق.آ.د.م تشخیص صلاحیت یا عدم صلاحیت هر دادگاه نسبت به دعوایی که به آن رجوع شده است با همان دادگاه است. مناط صلاحیت تاریخ تقدیم دادخواست است مگر در موردی که خلاف آن مقرر شده باشد.». تثبیت و برقراری صلاحیت دادگاه در زمان تقدیم دادخواست از جمله آثار قانونی دادخواست است. در عین حال توجه به این نکته مهم است که قانونگذار در ماده ۴۹ ق.آ.د.م، دادخواست را همان دعوا تلقی و تاریخ ثبت دادخواست را تاریخ اقامه دعوا محسوب نموده است. بنابراین روشن است که در هر مورد تاریخ دادخواست باید تعیین و معلوم باشد. الزاما این عنصر با درج تاریخ توسط خ. د. د. ثابت و محرز نمی گردد بلکه دفتر دادگاهی که دادخواست نزد آن اقامه و تقدیم می شود با ثبت ۱ توضیح نگارنده آثار دادخواست را می توان به این ترتیب بر شمرد: ۱ - اشتغال و تکلیف دادگاه به رسیدگی