در ابتدا تشکیلات ثبت اسناد و املاک به صورت اداره ثبت اسناد

در ابتدا تشکیلات ثبت اسناد و املاک به صورت اداره ثبت اسناد و تابع مقررات وزارت عدلیه بود. در سال ۱۳۰۲ با توسعه تشکیلات و وظایف آن به صورت اداره کل ثبت اسناد و املاک وابسته به وزارت عدلیه درآمد و عنوان رئیس آن به رئیس کل ثبت اسناد و املاک و سپس به مدیر کل ثبت اسناد و املاک تغییر یافت تا اینکه در اردیبهشت ماه سال ۱۳۵۲ به موجب تبصره یک ماده واحده قانون تبدیل اداره کل ثبت اسناد و املاک به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور مقرر گردید که این سازمان وابسته به وزارت دادگستری باشد و رئیس آن، سمت معاون وزیر دادگستری را داشته باشد. در تبصره ۲ ماده مذکور وزارت دادگستری تشکیلات و پست های سازمانی ثبت اسناد و املاک را برای تأیید به سازمان امور اداری و استخدامی کشور پیشنهاد نمود و بر طبق قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸)، یکی از قوای سه گانه قوه قضاییه بود که به موجب اصل ۱۵۷ همان قانون برای انجام مسئولیتهای این قوه شورای عالی قضایی به عنوان بالاترین مقام قوه قضاییه تشکیل شده بود. مطابق دو لایحه قانونی مصوب ۱۳۵۹/۱/۱۹ و ۱۳۵۹/۴/۲۲) سازمان ثبت، اینک معاون رئیس قوه مذکور است و از طرف وی به ریاست اداره کل ستادی م. ب.. سازمان فوق الاشاره ثبت اسناد و املاک کشور در تهران مستقر است و در هر استان، اداره کل ثبت آن استان قرار دارد که رئیس آن را مدیر کل ثبت استان می نامند و سازمان ثبت بر تمامی عملکردهای ادارات کل نظارت دارد. در هر استان ب. ت. ب. تقسیم بندی شهرستانها ادارات ثبت در حدود شهرستان تقسیم می شود و امکان دارد ب. ت. ب. توسعه شهرهای بزرگ و وسعت زیاد برخی از شهرها مانند شهر تهران به ناحیه های مختلف تقسیم گردند که به آن اداره ثبت ناحیه می گویند.