چک وعده دار

لازم به ذکر است در خصوص چک وعده دار نظریه مشورتی بدین شرح صادر شده است: اداره حقوقی قوه قضاییه بیان می دارد: تاریخ استفاده از چک همان تاریخی است که در آن نوشته شده است و نوشتن چک در زمان مقدم بر تاریخ پرداخت، سبب خروج آن از صورت چک نبوده و این قبیل اوراق، چک محسوب و صادر کننده مشمول مقررات قانون صدور چک خواهد بود. بنابراین چک وعده دار اولاً، سند حال محسوب نمی شود و ماده ۳ مکرر اصلاحی قانون صدور چک از این حیث، ناسخ قسمت اخیر ماده ۳۱۱ قانون تجارت است و ثانیاً چک وعده دار واجد امتیازات چک است و وعده دار بودن آن باعث از دست دادن امتیازات چک به عنوان سند تجاری و مانع از قابلیت نقل و انتقال و مسئولیت تضامنی صادر کننده و ظهر نویس بر اساس تاریخ مندرج در آن، نیست پرسش در صورت صدور چک متعلق به شرکت تجاری به صورت ناقص با یک امضاء و بدون فصل نهم: اسناد تجاری مزبور کاملاً صحیح صادر نشده است، دلالت بر اشتغال ذمه صاحب حساب، یعنی شرکت ندارد، نظر به این که، صادر کننده چک به نمایندگی از طرف صاحب حساب که شخصیت حقوقی است مبادرت به صدور چک کرده، طبق مقررات ماده ۱۹ قانون صدور چک، صادر کننده چک و صاحب حساب متضامناً مسئول پرداخت وجه چک بوده امضا کننده چک، طبق مقررات قانون صدور چک مسئولیت کیفری نیز خواهد داشت. ماده ۱۹ قانون صدور چک در رابطه با مسئولیت تضامنی امضا کنندگان چک به نمایندگی و با وکالت از صادر کننده استثنایی بر قواعد و مقررات مسئولیت در نظام حقوقی ایران م. ب. و نمیتوان این استثنا را نسبت به سایر اسناد تجاری توسعه داد.