کار (فقه سیاسی)

کار ، در فقه سیاسی یکی از مشروع‌ترین راه‌های کسب درآمد است که از طریق به‌کارگیری توانمندی‌های فکری، روانی و جسمانی انسان ممکن می‌شود و در اسلام مورد تأکید قرار گرفته است. استفاده از کار به‌عنوان منبع درآمد، در صورتی که مستقل از سرمایه و مشروع باشد، سالم‌ترین و کم‌آسیب‌ترین شیوه اقتصادی محسوب می‌شود و می‌تواند با اشتغال‌زایی و خلاقیت همراه باشد. کنترل دولت و تنظیم روابط کارگر و کارفرما برای جلوگیری از بهره‌کشی، فساد اقتصادی و تباه شدن استعدادهای انسانی، از اصول مهم در حقوق کار و اقتصاد اسلامی است.