کتابت حدیث

آنچه نزد عالمان سده‌های پیشین شهرت داشت، مکتوب نشدن حدیث تا آغاز قرن دوم بود. این باور لوازمی داشت که پذیرفتن آن‌ها دشوار بود و مهم‌‌ترین آن‌ها بی‌اعتباری میراث بر جای مانده با عنوان «سنّت» بود، هر چند این سخن ناظر به احادیثی بود که از طرق روایی اهل‌سنت گزارش شده است. این موضع و رأی ، عالمانی را برانگیخت تا با استناد بر نصوص کهن و منابع و سرچشمه‌های دیگر، کتابت حدیث در روزگار رسول‌اللّه صلی‌اللّه‌علیه‌وآله و صحابیان و پس از آن را اثبات ، و منع خلفای پس از پیامبر از روایت و کتابت حدیث را، به‌گونه‌ای توجیه کنند. منبع: ج۱، ص۳۶، بیروت ۱۴۲۷ · ج۱، ص۱۷۶ـ ۱۷۷، بیروت ۱۴۱۹/ ۱۹۹۸