کتمان: کتمان حرام

کتمان وظایف، تکالیف و احکامی که خداوند بر پیامبر (صلّی‌الله‌علیه‌وآله) نازل کرده و آن حضرت آنها را به امت خویش ابلاغ نموده برای عالم به آنها، حرام و از گناهان کبیره است و در قرآن کریم ، خداوند کتمان کننده را لعن و تهدید به عذاب دردناک کرده است. کسی که شاهد رخداد حادثه‌ای بوده، کتمان آن، در صورت نیاز به شهادت دادن به آن نزد، قاضی بر او حرام و از گناهان کبیره است و در قرآن کریم از آن نهی شده است؛ مگر آنکه به سبب شهادت، کسی که مستحق ضرر نیست، اعم از شاهد و غیر او ضرر قابل اعتنا ببیند. مقابله با بدعت بر عالم به آن واجب و کتمان علم جز در موارد تقیّه ، حرام است. کتمان عیب کالا در معامله بنابر قول برخی، حرام است. بعضی حرمت آن را به صورت پنهان بودن عیب اختصاص داده‌اند. کتمان حیض و حمل بر زن حرام است، از این‌رو، اگر زن به شوهرش بگوید حائض هستم، قبول گفته زن بر او واجب است و نمی‌تواند با او نزدیکی کند و یا پس از طلاق بائن اگر زن بگوید من حامله هستم، بنابر قول برخی، قبول گفته زن واجب است و مرد باید نفقه زن را تا زمان وضع حمل بدهد. منبع: تحریر الاحکام، ج۱، ص۳۳ · بقره/سوره۲، آیه۱۵۹ · بقره/سوره۲، آیه۱۷۴ · ج۳، ص۱۲۹ · بقره/سوره۲، آیه۲۸۳ · ‌ شیخ مفید، المقنعة، ص۷۲۸ · تحریر الاحکام، ج۱، ص۳۳-۳۴ · کتاب السرائر، ج۲، ص۲۳۱ · ج۳، ص۲۴۲