کوفه: نکته

۱۹. ۱ - پویایی و عقل گرایی حضور شیعیان در کنار مخالفان در این ناحیه و درگیری‌های فقهی کلامی، خود به خود این مکتب حدیثی را به سمت نوعی پویایی و نشاط حرکت می‌داد. و حضور نمایندگان ائمه ـ علیهم‌السلام ـ در نقاط مختلف شیعه نشین محسوس بود؛ در ادوار امامت دیگر پس از امام صادق ـ علیه‌السلام ـ تا عصر غیبت نیز شیعیان ضمن ارتباط داشتن با خودِ ائمه ـ علیهم‌السلام ـ از وجود وکلای آنان نیز بهره‌مند بودند؛ البته این مجموعه‌های مدوّن در ابتدا شکل مجموعه‌های روایی شخصی داشت که یک راوی مجموع مسموعات حدیثی خود را یک جا جمع کرده بود که بعدها تبویب گشته و شکل منظَّم تری به خود گرفت. از جمله آن که این حوزه حدیثی یکی از مراکز فعالیت گروه‌های غالی شیعه بوده است. اینان از جمله کسانی بودند که برای تأیید مذهب باطل خویش به جعل و تحریف حدیث، اقدام می‌نمودند، ولی روشنگری‌های امام رضا ـ علیه‌السلام ـ و برخی اصحاب خاص آن حضرت همچون « یونس بن عبدالرحمن » و غیر او، موجب شد حتی گروندگان اولیه به گروه واقفه نیز رفته رفته از این دیدگاه باز گردند. منبع: مکتب حدیثی کوفه در سده‌های اولیه فصلنامه شیعه شناسی، شماره ۳ و ۴