سند رسمی — نوشته ای است رسمی که دلالت بر

نوشته ای است رسمی که دلالت بر وجود حقی به نفع یک شخص می کند ثبوت حق و در صورت لزوم خود این نوشته می تواند حق موضوع آن را بدون انجام اعمالی که به حق جنبه رسمی میدهد و این اعمال از طریق کتابت اعمال می شود که شامل دو عمل است: (۱) تنظیم سند؛ ۲) ثبت سند. سندی را نمیتوان تنظیم و در دفتر اسناد رسمی ثبت نمود مگر آنکه موافق با مقررات قانون باشد. پس تنظیم سند مقدمه ثبت سند است و ثبت سند در دفتر رسمی که از طرف سازمان ثبت چاپ شده است، انجام می شود. طبق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1287-a_0815110236949">ماده ۱۲۸۷ ق.م</a>، مراجع صدور اسناد رسمی را می توان به سه دسته تقسیم نمود اسنادی که در اداره ثبت اسناد و املاک ثبت شده است؛ مثل ثبت ملک در دفتر املاک صورت مجلس های تفکیکی، تحدید حدود و غیره که بر اساس مقررات تنظیم شده باشد. ۲ اسنادی که در دفاتر اسناد رسمی ثبت شده باشد؛ مانند سند بیع وکالت فسخ معامله صلح و غیره. اسنادی که نزد سایر مأمورین رسمی تنظیم شده باشد؛ مثل سند سجل احوال که توسط مأمورین اداره ثبت احوال طبق مقررات صادر شده باشد. چنانچه مأمور ثبت احوال صلاحیت تنظیم آن سند را نداشته باشد یا سردفتری که معلق یا منفصل شده یا مأموری که صلاحیت تنظیم سند را نداشته باشد، سندی نزد وی تنظیم گردد آن سند رسمیت نخواهد داشت. همچنین اگر سندی نزد مأمورین صلاحیت دار تنظیم شود اما رعایت مقررات قانونی نشده باشد در این صورت، سند عادی بلکه خارج از رسمیت خواهد بود. مسلماً برخی از شرایط و تشریفات به نحوی است که سند را از اعتبار خارج میکند عدم امضای سردفتر و بعضی از تشریفات دیگر سند را از رسمیت خارج نمیکند عدم الصاق تمبر).