گفتار نخست - مال غیر منقول ذاتی

۵۳۸. بخش نخست ماده ۱۲ ق.م. مقرر میدارد مال غیر منقول آن است که از محلی به محل دیگر نتوان نقل نمود اعم از اینکه استقرار آن ذاتی باشد یا... به نحوی که نقل آن مستلزم خرابی یا نقص خود مال یا محل آن شود. پس این دسته از اموال غیر منقول بی آنکه عاملی خارجی دخالت نموده باشد غیر قابل نقل از محلی به محل دیگر می باشند خواهد شد. این دسته از اموال غیر منقول چون استقرار آن ذاتی است اموال غیر منقول ذاتی عنوان گرفته اند. تنها مال غیر منقول ذاتی در ماده ۱۳ همان قانون معرفی شده و آن اراضی است که بخش های زیرین آن مانند معادن نیز غیر منقول ذاتی است. صفت غیر منقول برای اراضی طبیعی آن است (۱) ۳۹. احکام و آثار اموال غیر منقول ذاتی همان احکام و آثار اموال غیر منقول بوده و در جای خود از آن سخن رفته و بررسی جداگانه را ایجاب نمی کند. گفتار دوم - مال منقول غیر منقول شده و احکام و آثار کلی بازداشت آن ۵۴۰. پس از بررسی معیار شناسایی این دسته از اموال غیر منقول به احکام و آثار کلی بازداشت آنها پرداخته می شود. بند نخست - معیار شناسایی ف. م. غیر منقول شدن این اموال به واسطه عمل انسان تصریح شده اما باید پذیرفت که اگر مال منقولی حتی در پی رویدادهای طبیعی مانند طوفان و سیل نیز در محلی مستقر شود که نقل آن موجب خرابی یا نقص خود مال یا محل آن شود غیر منقول می شود مانند آنکه در بی سیل سنگ بزرگ عقیق یا فیروزه ای از کوه جدا شده و در زمینی مستقر گردد، به نحوی که نقل آن مستلزم گردد. ۵۴۲. در بخشی از ماده ۱۳ و نیز ماده ۱۴ قانون یاد شده مصادیق بارز این دسته از اموال آورده شده اند. به موجب ماده ۱۳ ق.م... ابنیه و آسیا و هر چه که در بنا منصوب و عرفاً جزء بنا محسوب می شود غیر منقول است و همچنین است لوله ها که برای جریان آب یا مقاصد دیگر در زمین یا بنا کشیده شده باشد. ماده ۱۴ ق.م. نیز مقرر میدارد «آینه و پرده نقاشی و مجسمه و امثال آنها در صورتی که در بنا یا زمین به کار رفته باشد به طوری که نقل آن موجب نقص یا خرابی خود آن یا محل آن بشود غیر منقول است اموالی که در بخش پایانی ماده ۱۳ و نیز ماده ۱۴ ق.م. آورده شده اند ذاتاً منقول می باشند اما چون در زمین و یا آنچه بر زمین با اوصاف یاد شده مستقر است. نصب شده اند و نقل آنها مستلزم خرابی یا نقص مال یا محل آن است غیر منقول می شوند. ۵۴۳. اموال مذکور در بخش پایانی ماده ۱۳ و نیز ماده ۱۴ ق.م. تا زمانی غیر منقول شمرده می شوند که از زمین یا بنا جدا نشده باشند و در صورت جدا شدن صفت ذاتی آنها بازگشته و منقول میشوند. در مواد ۱۵ و ۱۶ قانون مدنی مصادیق بارز اموالی که غیر منقول شمرده می شوند اما معمولاً به صورت منقول در می آیند آورده شده است. در حقیقت به موجب ماده ۱۵ ق.م. ثمره و حاصل مادام که چیده یا درو نشده است غیر منقول است اگر قسمتی از آن چیده با درو شده باشد تنها آن قسمت منقول است. ماده ۱۶ ق م نیز مقرر میدارد مطلق اشجار و شاخه های آن و نهال و قلمه مادام که بریده یا کنده نشده است غیر منقول است.