معافیت ها (۳۴ تا ۴۱) ۳۴ واژه معافیت در قانون

گفتار هشتم معافیت ها (۳۴ تا ۴۱) ۳۴ واژه معافیت در قانون مالیات های مستقیم در دو معنا به کار رفته است: الف - معافیت به معنای خاص به این معنا که نه تنها در آمد حاصله از پرداخت مالیات معاف است بلکه صاحب درآمد نیازی به داشتن دفاتر و تسلیم اظهارنامه هم ندارد که مهمترین این در آمدها عبارتند از: یک - درآمد اشخاص حقیقی ناشی از کشاورزی ماده (۸۱ دو - درآمد اشخاص حقیقی ناشی از اجاره ی املاک مسکونی تا ۱۵۰ متر در تهران و ۲۰۰ متر در سایر نقاط تبصره ۱۱ ماده ۵۳)؛ سه - سود و جوایز مربوط به سپرده بانکی یا اوراق مشارکت اشخاص حقیقی ماده (۱۴۵)؛ چهار - جهیزیه منقول و مهریه اعم از منقول و غیر منقول و جوایز علمی و بورس های تحصیلی و همچنین درآمدی که بابت حق اختراع یا حق اکتشاف عاید مخترعین و مکتشفین می گردد. ب معافیت در معنای مالیات با نرخ صفر»؛ منظور از مالیات با نرخ صفر روشی است که مودیان مشمول آن مکلف به تسلیم اظهارنامه دفاتر قانونی اسناد و مدارک حسابداری حسب مورد برای درآمدهای خود به ترتیب مقرر در قانون مالیاتهای مستقیم و در مواعد مشخص شده به سازمان امور مالیاتی می باشند؛ سازمان امور مالیاتی مکلف به بررسی اظهارنامه و تعیین درآمد مشمول مالیات بر اساس مستندات مدارک و اظهارنامه تسلیمی است و پس از تعیین درآمد مشمول مالیات مودیان، مالیات آن با نرخ صفر محاسبه میشود بند الف ماده (۱۳۲)؛ بنابراین تمام درآمدهای مندرج در بند الف (مانند کشاورزی و....) تحصیل شده توسط اشخاص حقوقی هم از پرداخت مالیات معاف است ولی اشخاص حقوقی برای بهره مندی از معافیت باید اظهارنامه مالیاتی تسلیم کنند.