گونه های درخواست اعاده دادرسی — ا موضوع حکم مورد ادهای خواهان نبوده

درخواست اعاده دادرسی به عنوان نمونه دیگری از روشهای غیر عادی شکایت از رای در دو چهره گوناگون دیدنی است. اعاده دادرسی اصلی که عبارت از تقدیم دادخواست با رعایت شرایط قانونی و یادآوری جهت قانونی نزد دادگاه صادر کننده حکم قطعی یا قطعیت یافته است (بند الف ماده ۴۳۲ و ماده ۴۳۳ ق.آ.د. م) و اعاده دادرسی طاری که عبارت از تقاضای اعاده دادسی هر یک از اصحاب دعوا برپایه یکی از جهات قانونی این نوع اعتراض نزد دادگاهی است که طرف مقابل حکم موضوع اعاده را به عنوان دلیل، ۱ - ماده ۴۲۶ قادم نسبت به احکامی که قطعیت یافته ممکن است به جهات ذیل درخواست اعاده دادرسی شود: ا موضوع حکم مورد ادهای خواهان نبوده باشد ۲. حکم به میزان بیشتر از خواسته صادر شده باشد ۳. وجود تضاد در مفاد یک حکم که ناشی از استناد به اصول یا به مواد متضاد باشد ۴. حکم صادره با حکم دیگری در خصوص همان دعوا و اصحاب آن، که قبلا توسط همان دادگاه صادر شده است متضاد باشد بدون آن که سبب قانونی موجب این مغایرت باشد و طرف مقابل درخواست کننده اعاده دادرسی حیله و تقلبی به کار برده که در حکم دادگاه موثر بوده است و حکم دادگاه مستند به استادی بوده که پس از صدور حکم جعلی بودن آنها ثابت شده باشد ۷. پس از صدور حکم اسناد و مدارکی به دست آید که دلیل حقانیت درخواست کننده اعاده دادرسی باشد و ثابت شود اسناد و مدارک یاد شده در جریان دادرسی مکتوم بوده و در اختیار متقاضی نبوده است. ضمن رسیدگی به دعوا ارائه و استناد می نماید. بند ب ماده ۴۳۲ و تبصره ماده ۴۳۳ و مواد ۴۳۳ و ۴۳۴ ق.آ.د. م).