ید امانی

ید در فقه به معنای سلطه و استیلای شخص بر چیزی است، به‌گونه‌ای که تحت اختیار و تصرف او باشد. ید امانی استیلای مشروع انسان بر مال دیگری با اذن مالک ، ولایت یا اجازه حاکم شرع است.