محجور، حق دفاع دارد ولی برای استیفای آن باید ولی ی. ن. ق. وی اقدام نباید قرار عدم استماع دعوا صادر نماید. ماده ۵۶ قانون امور حسبی نیز دلالت بر قابلیت استماع چنین دعوایی دارد؛ زیرا دادگاه به محض اطلاع از وجود محجور باید رسیدگی را متوقف کند و دادستان ی. ن. ق. محجور را در جریان امر قرار دهد. نمایندگی قیم نسبت به محجور حتی اگر در دادخواست تصریح نشود خود به خود و با طرح دعوا مترتب میشود و نماینده قانونی محجور باید به صورت خودکار برای دفاع از محجور آماده شود و دخالت کند.
به همین نحو در صورتی که خوانده وکیل داشته باشد خواهان تکلیفی به شناسایی وکیل خوانده و طرح دعوا به طرفیت او ندارد و دعوا اصلاً متوجه قیم، وکیل با نماینده قانونی حقوقی نیست و در صورت طرف دعوا قرار گرفتن این اشخاص دادگاه قرار رد دعوا به جهت عدم توجه دعوا به استناد بند ۴ ماده ۸۴ آن قانون صادر علیت خوانده، دادرسی را متوقف کند. باید توجه داشت که این قرار قاطع دعوا نیست. خود، چه کسی را باید محکوم نماید؟ قیم یا محجور را در صورت خودداری از (محجور) در دعوا نباشد حکم دادگاه نمی تواند متوجه او شود و محکوم نمودن ولی و نماینده او هم صحیح نیست.
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
