نکته سرقفلی با وجه قرض الحسنه یا ودیعه در عرف پول پیش یا رهن کامل) متفاوت است. همانطور که گفته شد سرقفلی مبلغی است که مستأجر ابتدای قرارداد اجاره به موجر میدهد تا زمان تخلیه بهای عادله روز را دریافت کند، ولی وجه قرض الحسنه یا ودیعه این گونه نیست، بلکه مستأجر در زمان تخلیه همان مبلغ پرداختی را عینا دریافت می کند، نه کمتر و نه بیشتر. در این که پولی که ابتدای قرارداد اجاره پرداخت میشود، در صورت عدم تصریح، سرقفلی محسوب می شود یا وجه قرض الحسنه ابتدا باید به قصد مشترک طرفین پی برد و اگر امکان آن میسر نبود، اصل بر عدم زیاده و عدم وجود سرقفلی است.)
طرح این دعوا معمولاً در دو حالت امکان پذیر است: اول: قرارداد اجاره به پایان رسیده باشد و مستأجر قصد تمدید قرارداد و ادامه تصرف را نداشته باشد اعم از اجاره نامه های مربوط به قانون سال ۵۶ و قانون سال ۷۶). در این حالت مستأجر ابتدا باید ملک را تخلیه کند سپس نسبت به مطالبه سرقفلی از طریق دادگاه اقدام نماید. اگر قرارداد مشمول قانون سال ۵۶ باشد، می تواند دادخواست تجویز انتقال منافع به استناد ماده ۱۹ تقدیم نماید.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
