برخی روایات مؤید اعتبار حرز را میتوان به شرح زیر برشمرد (الف) صحیحه ی محمد بن مسلم از امام صادق (ع) من محمد بن مسلم قال قلت لابی عبدالله (ع) فی کم یقطع السارق ؟ قال: فی ربع دینار، قلت لم فی در همین؟ قال فی ربع دینار، بلغ دینار ما بلغ قال قلت له ارایت من سرق اقل من ربع دینار. هل یقع علیه اسم السارق حین سرق؟ و هل هو عند الله سارق ؟ فقال کل من سرق من مسلم فینا قد حواه و احرزه فهو یقع علیه اسم سارق و هو عند الله سارق و لکن لا یقطع الأ فی ربع دینار أو اکثر و او قطعت ایدی السارق السراق) فیما اقل هو من ربع دینار لا لقیت عامة الناس مقطعی (1) محمد بن مسلم می گوید: از امام صادق سؤال کردم در چه مقداری دست دزد قطع می شود؟
فرمودند: در ربع دینار پرسیدم: «آیا بر کسی که کمتر از ربع دینار سرقت کرده، عنوان دزد صدق می کند و نزد خداوند سارق محسوب میشود؟ فرمودند: هر کس از مال مسلمانی چیزی را که در حرز و محفظه ای نگهداری میکند بدزدد عنوان سارق بر او اطلاق می شود و نزد خداوند سارق است؛ ولی برای او کیفر قطع ید نیست؛ مگر در ربع دینار یا بیشتر اگر دست سارقین در کمتر از ربع دینار بریده میشد عموم مردم را دست بریده می یافتی.
چنانچه مرجع ضمیر فاعلی در قد حواه و احرزه» به مسلمانان مال باخته برگردد - چنانکه از ظاهر روایت همین معنا استفاده می شود و نه به سارق این حدیث دلالت بر اعتبار حرز دارد. ظاهراً امام (ع) می خواهند تحقق حرز را در صدق عنوان سرقت دخالت دهند در حالی که در مورد مقدار چنین نفرموده اند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
