(۱۲) تأخیر بیش از یک ماه در پرداخت دستمزد کارگران از موارد

۲۶ - (۱۲) تأخیر بیش از یک ماه در پرداخت دستمزد کارگران از موارد دیگری که کارفرما حق فسخ پیمان را دارد، مطابق جز (۱۲) بند (الف) ماده ۴۶ شرایط عمومی پیمان کارگران، طبق بند و) ماده (۱۷) توسط پیمانکار است. در مطالب پیشین در خصوص بند یاد شده توضیحات کامل داده شده است اما جهت یادآوری بهتر است یک بار دیگر بند (و) ماده ۱۷ شرایط عمومی پیمان را مرور کنیم پیمانکار متعهد است که دستمزد کارگران خود را طبق قانون کار مرتباً پرداخت کند. در صورتی که در پرداخت دستمزد کارگران تأخیری پیش آید، مهندس … به پیمانکار اخطار می کند که طلب کارگران را پرداخت نماید. در صورت استنکاف پیمانکار کارفرما می تواند دستمزد کارگران را برای ماه یا ماههایی که صورت وضعیت آن به پیمانکار پرداخت شده است، طبق کارنامه های کارگری که در دست کارگران و دارای امضای رئیس کارگاه است، ب. ت. ب. پرداختهای حساب که به آنها شده است با حضور نماینده مهندس … و پیمانکار، از محل مطالبات پیمانکار پرداخت کند و مبلغ پرداختی را به اضافه ۱۵ درصد، به حساب بدهی پیمانکار منظور نماید و اگر مطالبات پیمانکار کافی نباشد، از محل تضمین های پیمانکار تأمین کند. در صورتی که نماینده پیمانکار، با وجود اخطار مهندس … از حضور برای پرداختها خودداری کند، کارفرما پرداخت مزبور را در این که پیمانکار تکلیف قراردادی برای پرداخت به موقع دستمزد کارگران خود دارد، بحثی نیست. اما مهم این است که کارفرما در ایفای نقش خود در بند و ماده ۱۷) شرایط عمومی پیمان به طور دقیق و درست عمل کرده باشد. پس، پیش از فسخ پیمان باید کارفرما به ترتیبات مندرج در بند (و) ماده ۱۷ شرایط عمومی پیمان در مورد پرداخت دستمزد کارگران پیمانکار عمل کرده باشد و چنانچه پیمانکار در انجام این تعهد قراردادی کوتاهی و بی مبالاتی از خود بروز دهد، آنگاه کارفرما حق فسخ پیمان را به دست می آورد.