در اصل به جریان افتادن میانجیگری مانند سایر شیوه های جایگزین حل اختلاف، مستلزم توافق طرفین است که طبق آن طرفین توافق میکنند اختلافات خود را از طریق میانجیگری برطرف سازند. این قرارداد یا توافق نامه می تواند قبل از حدوث اختلاف یعنی به عنوان یکی از شروط قرارداد اصلی منعقد شود و یا پس از حدوث اختلاف و به صورت قرارداد مستقل انعقاد موافقت نامه ی میانجیگری به معنای حل و فصل قطعی و حتمی اختلاف نیست چرا که ممکن است تلاشهای میانجی در جهت اختلاف به نتیجه نرسد و طرفین مجبور شوند که اختلاف خود را از طریق دیگر حل و فصل نمایند.
برخلاف موافقت نامه ی داوری، در میانجیگری هر یک از طرفین به تنهایی می تواند موافقت نامه ی میانجیگری را نادیده بگیرد و در هر زمان به جریان میانجیگری خاتمه دهد. امری که در داوری ممکن نیست و هیچ یک از طرفین نمی تواند با چشم پوشی از موافقت نامه ی داوری، دعوای خود را در دادگاه مطرح سازد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
