نجفی، جواهر الکلام، ج ۲۱، صص ۳۷۲، ۳۹۱، ۳۹۲. قابل تعیین است. از این رو، فقها در مورد کسی که عمداً روزه بخورد، بیست و پنج ضربه تازیانه را مقرر کرده اند. (۱)
استنباط صاحب جواهر از این حکم چنین است: «یستفاد ذلک مما ورد بشأن من جامع مرأته و هما صالمان (۲) این حکم از موردی به دست آمده که زوج با زوجه روزه دارش جمع شده است.
⚠ احتیاط: متنِ OCR در جاهایی ناخواناست.
استنباط صاحب جواهر از این حکم چنین است: «یستفاد ذلک مما ورد بشأن من جامع مرأته و هما صالمان (۲) این حکم از موردی به دست آمده که زوج با زوجه روزه دارش جمع شده است.
با ملاحظه مطالب بالا روشن میشود که فقهای عالیقدر امامیه با دقتی که در به دست آوردن ملاکات احکام به خرج داده اند به خوبی بر این مطلب وقوف یافته اند که مجازات برخی جرایم قابل پیش بینی است؛ اگرچه در برخی موارد با تعیین حداقل و اکثر به طور تقریبی باشد و در برخی دیگر به طور مطلق که این امر نیز با وضعیت هر مورد مرتبط است - در عین حال از این نکته نیز غافل نمانده اند که تعیین نوع و مقدار هر تعزیر در هر دوره به نظر ولی امر امام یعنی مدیریت جامعه بستگی دارد و از مسؤولیت های آن مقام به شمار می آید.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
