حل اختلاف الزام آور — گفتیم انواع شیوه های جایگزین حل و

گفتیم انواع شیوه های جایگزین حل و فصل اختلاف نه براساس قانون که بر پایه اراده ی طرفین می تواند ایجاد شود. براساس اصل حاکمیت اراده توافق بر حل اختلاف از طریق گونه های مختلف جایگزین رفع اختلافات، توسط دو طرف قرارداد تعیین می شود و همان اراده ها می توانند نتیجه ی حل اختلاف را به صورت غیر الزام آور، نیمه لزام آور، و الزام آور مشخص سازند. روش حل اختلاف الزام آور با رسیدگی دادگاه که نتیجه ی آن نیز الزام آور است، از این لحاظ متفاوت است که رسیدگی دادگاه بر مبنای قرارداد جمعی قانون الزام آور گردیده ولیکن نتیجه ی رسیدگی شیوه جایگزین حل اختلاف الزام آور بر مبنای قانون طرفین قرارداد خصوصی لازم الاجرا شناخته شده است. با وجود این بحث ما در اینجا فقط در مورد شیوه های جایگزین حل اختلافی است که طرفین به دست خود و با اراده ی خویش نتیجه ی رسیدگی آن را بر خود الزام آور کرده اند. چون آزادی اراده ی طرفین را قانون گذار محترم شمرده، در هر حال تعیین حل اختلاف قراردادی به شیوه ی بالا از منظر قانون نه تنها بلا اشکال بلکه کاملاً لازم الاجرا تلقی شده است. از شیوه های جایگزین حل اختلافی که نتیجه ی آن برای طرفین می تواند الزام آور باشد می توان از نظریه حکم کارشناسی و نیز روش داوری نام برد. این دو شیوه ی حل اختلاف را در مطالب بعدی با هم مطالعه و ملاحظه میکنیم.