دستور موقت در این موضوع هم متوجه طرف درخواست است. بنا به قاعده کلی و برغم آنکه مقنن تصریح ننموده انجام عمل متوجه خوانده است، متقاضی نمی تواند از مجرای درخواست صدور دستور موقت انجام یک اقدام خاص و یک فعل مادی مثبت را خود عهده دار شود. حتی در قلمرو صلاحیت دیوان عدالت اداری برای صدور دستور موقت دایر بر انجام یک اقدام خاص توسط دولت سازمان ها و موسسات دولتی و حقوق عمومی و شهرداری ها موضوع دستور متوجه مشتکی عنه است و شاکی در اجرا نقشی ندارد.
ممکن است در پاره ای از مصداقها مرجع صادر کننده دستور مجوزی را به خواهان در انجام عملی خاص اعطا کند و تصور شود موضوع متوجه خواهان است. برای مثال دادگاه خانواده در قالب یک تصمیم موقتی اجازه دهد زوج یا زوجه با فرزند مشترک ملاقات نماید. در این حالت نیز موضوع دستور در واقع انجام عمل از سوی خواهان نیست بلکه موضوع منع از انجام یک امر از سوی خوانده است. به عبارت دیگر موضوع عدم ممانعت زوجه یا زوج در ملاقات با فرزند مشترک است و لذا در معنای واقعی موضوع متوجه خوانده است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
