دکترین
تحلیل نهایی و نتیجه
شاهد را نباید ماشین ضبط و پخش صدا و تصویر پنداشت. او نیز از آنچه می بیند یا می شنود یا حس میکند به نتیجه گیری می پردازد و حاصل استنتاج خود را خبر می دهد. آنچه را انسان به وسیله حس دریافت می کند افعال یا اصوات جزیی و پراکنده ای است که به چشم و گوش او می رسد یا می بوید و می شد و لمس می کند و آنچه بازپس میدهد و می گوید نتیجه فهم و ترکیب آن داده های پراکنده است و به همین دلیل دو پدیده ورودی و خروجی ذهن همیشه یکسان نیست به عنوان مثال شاهدی که به قبض و اجرای وقف گواهی می دهد، احتمال دارد تنها ناظر غذا خوردن چند تن در محل خاص باشد و از آن نتیجه بگیرد که اینان مستمندانی هستند که از محل منافع وقف اطعام می شوند. همچنین است آنکه به تهدید قتل یا توهین و افترا و فحاشی شهادت می دهد.
امکان تفاوت میان داده ها و بازده ها دادرس دقیق را وامی دارد تا از شاهد بخواهد که همان الفاظی را که شنیده بیان کند یا در شهادت به قتل همان صحنه را که دیده است و محل و اوضاع و احوال را توضیح دهد تا مطمئن شود که برداشت و فهم او از آنچه از عالم خارج دریافته درست بوده است و تخیل و پندار و غرض در آن راه ندارد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
