نشست قضایی
اثبات دلیل در صورت اختلاف در مواقعه بین زوجین
خلاصه
پیرامون تعیین مسئولیت اثبات دلیل در فرض اختلاف زوجین در مواقعه اختلاف نظر حاصل شد. نظر هیئت عالی بر این قرار گرفت که بار اثبات دلیل بر عهده مدعی دخول است. در صورت عدم اقامه بینه، با ادای سوگند توسط منکر، ادعای دخول ثابت نمیشود.
اصلِ حقوقی: بار اثبات دلیل در دعوای مواقعه بر عهده مدعی دخول است و در صورت فقدان بینه، منکر با سوگند تبرئه میشود.
کلیدواژهها: مواقعه، زوجین، بار اثبات، بینه، سوگند
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارتها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
مقدمه
اثبات دلیل در صورت اختلاف در مواقعه بین زوجین
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 10 فروردین 1382 در استان بوشهر برگزار شد، موضوع مورد بررسی اثبات دلیل در موارد اختلاف درباره مواقعه بین زوجین بود. پرسش اصلی این بود که بار اثبات دلیل در رابطه با مواقعه یا عدم مواقعه بین زوجین بر عهده کیست. هیات عالی با تایید نظر ابراز شده در دادگستری استان بوشهر، اصلاحاتی در عبارت «منکر عدم دخول» انجام داده و آن را به «مدعی دخول» تغییر داد. برخی از فقها بر این عقیدهاند که بار اثبات دلیل بر عهده مدعی دخول است و در صورت عدم ارائه بینه، منکر سوگند داده میشود. اگر منکر سوگند یاد کند، عدم دخول ثابت نخواهد شد و دادگاه حکم به رد ادعای مدعی صادر میکند. در مقابل، عدهای از فقها معتقدند که در صورت زندگی مشترک، ظاهر بر دخول است و مدعی عدم دخول باید دلیل بیاورد، زیرا اصل بر دخول است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. در این حالت، اماره بر اصل مقدم بوده و مدعی عدم دخول موظف به اقامه بینه است. در غیر این صورت، با سوگند مدعی دخول، ادعای وی ثابت نخواهد شد و دادگاه باید حکم مقتضی بر اساس اثبات دخول صادر نماید.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1382/01/10
برگزار شده توسط: استان بوشهر/موضوع
اثبات دلیل در صورت اختلاف در مواقعه بین زوجینپرسش
چنانچه در مواقعه یا عدم مواقعه بین زوجین اختلاف حاصل شود بار اثبات دلیل به عهده کیست؟
نظر هیئت عالی
با تصحیح جمله سطر آخر اتفاقنظر و اصلاح عبارت «منکر عدم دخول» در ابتدای سطر مذکور و جایگزین نمودن کلمات «مدعی دخول» به عرض آن، نظر مذکور در دادگستری استان بوشهر ابراز گردیده تأیید میشود.
نظر اتفاقی
بهنظر بعضی از فقها عظام بار اثبات دلیل به عهده مدعی دخول است. در صورت عدم اقامه بینه بر دخول، منکر سوگند داده میشود در صورت اتیان سوگند وی دخول ثابت نشده و حکم به رد ادعای مدعی آن صادر میشود. البته عده دیگری معتقدند که در صورتیکه زوجین با هم زندگی کنند ظاهر بر دخول م. ب. و آنکه مدعی عدم دخول است باید دلیل بیاورد یعنی اصل بر دخول است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود چون در اینجا ظاهر (اماره) بر اصل (اصل عدم دخول) تعارض دارد و در تعارض اماره با اصل امارّه مقدم است بنابراین آنکه مدعی عدم دخول است باید بینه بر آن اقامه کند والا با سوگند مدعی دخول ادعای مدعی عدم دخول ثابت نگردیده و دادگاه باید ب. ت. ب. ثابت بودن دخول حکم مقتضی را صادر کند.موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
