نشست قضایی
اجبار یا تحریک نیروهای رزمنده
#اجبار #رزمنده #مجازات #تسلیم #نیروهای_مسلح #تفسیر #جرایم_نیروهای_مسلح #اکثریت #اقلیت #صورتجلسه #حکومت #حبس #جرایم_علیه_امنیت #قوانین #جرم‌انگاری #مرتکب #فرار #بزه #جرایم #قضایی #استان #سازمان_قضایی #نفع #دلالت
خلاصه
این نشست به تفسیر ماده 23 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح درباره جرم اجبار یا تحریک رزمندگان پرداخته است. پرسش این بود که آیا حصول نتیجه و تعدد اشخاص برای تحقق این بزه شرط است یا خیر. نظر اکثریت بر این شد که جرم مزبور مطلق بوده و حصول نتیجه یا تعدد افراد در تحقق آن شرط نیست.
اصلِ حقوقی: افعال اجبار یا تحریک نیروهای رزمنده به فرار یا تسلیم از جرایم مطلق بوده و برای تحقق بزه حصول نتیجه یا تعدد افراد لازم نیست.
مستند: ماده 23 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح مصوب 1382
کلیدواژه‌ها: جرایم نیروهای مسلح، تحریک به فرار، جرم مطلق، رزمندگان، اجبار
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
مقدمه
اجبار یا تحریک نیروهای
رزمنده
خ. م.:
در نشست
قضایی که در تاریخ 1402/08/09 در
استان سازمان قضایی نیروهای مسلح برگزار شد، موضوع اجبار یا تحریک نیروهای رزمنده مورد بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی به
تفسیر ماده 23
قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح مصوب 1382 مربوط می‌شود و این است که آیا برای تحقق
بزه، حصول نتیجه ضروری است و همچنین آیا تحریک به
فرار یا
تسلیم چند نفر برای تحقق بزه لازم است یا خیر. نظر هیات عالی این است که در جرائم علیه امنیت، تحقق نتیجه الزامی نیست و افعال اجبار یا تحریک به فرار یا تسلیم در زمره
جرایم مطلق قرار می‌گیرند. با این حال، عمل مخفی کردن نظامیان فراری نیازمند حصول نتیجه مجرمانه است. نظر
اکثریت نیز بر این نکته تاکید دارد که در ماده 23 اشاره‌ای به حصول نتیجه نشده و صرف تحریک یا اجبار یک نفر برای تحقق بزه کافی است. در مقابل، نظر
اقلیت بر این باور است که ب. ت. ب.
مجازات شدید مقرر و تفسیر به
نفع متهم، تعداد نظامیان یا اشخاصی که تحت اجبار یا تحریک قرار می‌گیرند باید حداقل دو نفر یا بیشتر باشد.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1402/08/09
برگزار شده توسط: استان سازمان قضایی نیروهای مسلح/ شهر ایلام
موضوع
اجبار یا تحریک نیروهای رزمنده
پرسش
ماده 23 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح مصوب 1382 مقرر نموده: « هر نظامی که نظامیان یا اشخاصی را که به نحوی در خدمت نیروهای مسلح هستند اجبار یا تحریک به فرار یا تسلیم یا عدم اجرای وظایف نظامی کند یا موجبات فرار را تسهیل یا با علم به فراری بودن، آنان را مخفی نماید، در صورتی که به منظور براندازی
حکومت یا شکست نیروهای خودی در مقابل دشمن باشد، به مجازات محارب و الا به
حبس از سه تا پانزده سال محکوم می‌شود». ب. ت. ب. ماده مذکور، اولاً آیا حصول نتیجه برای تحقق بزه لازم است یا خیر؟ ثانیاً: ب. ت. ب. استفاده از واژه های نظامیان یا اشخاص که
دلالت بر جمع بودن دارد تحریک به فرار یا تسلیم چند نفر برای تحقق بزه مذکور لازم است؟
نظر هیات عالی
اصولا در جرائم علیه امنیت تحقق نتیجه شرط نیست و در فرض سوال افعال اجبار یا تحریک به فرار یا تسلیم یا عدم اجرای وظایف نظامی یا تسهیل موجبات فرار در زمره جرایم مطلق هستند و مقید حصول نتیجه نمی‌باشند، لیکن فعل مخفی نمودن نظامیان فراری در زمره جرایم مقید بوده و لازمه تحقق بزه، منتج شدن نتیجه مجرمانه م. ب.. در خصوص سوال دوم با عنایت به صراحت ماده و توجه به اینکه قانونگذار در مقام بیان بودن و الفاظ در معنای عرفی خودشان استعمال می‌شوند و
قوانین جزایی باید به صورت مضیق تفسیر شوند. واژه نظامیان و اشخاص دلالت بر جمع دارد.
نظر اکثریت
حصول نتیجه برای تحقق بزه مذکور لازم نیست و در ماده 23 قانون مجازات نیروهای مسلح به حصول نتیجه اشاره ای نشده است مضافاً اینکه در ماده 504 قانون تعزیرات مصوب 1375 که بزه تحریک نیروهای رزمنده و اشخاصی که در خدمت نیروهای مسلح هستند را جرم انگاری نموده به تحریک موثر اشاره گردیده و در قسمتی از ماده به موثر واقع شدن تحریک اشاره شده است در حالی که در ماده 504 چنین قیودی وجود ندارد.
صرف تحریک، اجبار به فرار یا تسلیمِ یک نفر برای تحقق بزه کفایت می کند.
نظر اقلیت
در مورد پرسش دوم ب. ت. ب. استفاده از واژه های نظامیان و اشخاص در صدر ماده به نظر می‌رسد با توجه با مجازات شدید در نظر گرفته شده و تفسیر به نفع متهم، نظامیان یا اشخاصی که توسط
مرتکب اجبار یا تحریک می‌شوند باید حداقل 2 نفر یا بیشتر باشند.
