ادعای مستثنیات دین نسبت به محل کسب و کار

چنانچه جهت استیفاء محکوم‌به مغازه م. ع. شناسایی و توقیف شده و م. ع. اعلام نموده که مغازه تنها راه امرار معاش ایشان بوده است و درخواست دارد بخشی از وجه حاصل از فروش و مزایده مغازه، جهت رهن و اجاره مغازه برای امرار معاش به او داده شود. آیا امکان پرداخت بخشی از وجه حاصل فروش و مزایده مغازه به م. ع. جهت رهن و اجاره متصور است؟ نظر هیات عالی نظر به این‌که آنچه در ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی مقرر شد، موارد حصری است و «مغازه» جزء مستثنیات دین بیان شده است؛ لذا غیر از ابراز و وسایل کار موجود در مغازه که وسیله فعالیت شغلی م. ع. (مدیون) می‌باشد، بنابراین پرداخت بخشی از وجه حاصل از مزایده و فروش مغازه (به عنوان محل فعالیت مدیون) به م. ع. توجیه قانونی ندارد. نظر اکثریت ب. ت. ب. اینکه قانون‌گذار به موجب ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی مستثنیات دین را به صورت حصری بیان نموده است که مغازه جزء مستثنیات دین در ماده مزبور ذکر نشده است؛ لذا امکان پرداخت وجه حاصل از مزایده و فروش مغازه به م. ع. نمی‌باشد. نظر اقلیت با نظر به ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های "وسایل و ابزار کار کسبه، پیشه‌وران، کشاورزان و سایر اشخاص که برای امرار معاش ضروری آنها و افراد تحت تکفلشان لازم است" را از جمله مستثنیات دین بیان نموده است؛ پرداخت بخشی از وجه حاصل از فروش و مزایده مغازه به م. ع. جهت رهن و اجاره مغازه در فرض سوال جایز است.