مقدمه
استماع اظهارات خوانده به عنوان شاهد
خ. م.:
در نشست
قضایی که در تاریخ 19 آبان 1401 در
استان مازندران برگزار شد، موضوع بررسی اظهارات خوانده به عنوان شاهد در پروندهای با عنوان «
اثبات مالکیت» مورد بحث قرار گرفت. در این پرونده، خواهان
سند عادی مالکیت ملک را از پدرش ارائه کرده است، در حالی که متصرف ملک، که
برادر وی است، نسبت به اعتبار این
سند تردید دارد. پس از ارجاع پرونده به
کارشناس، اظهارات
شهود خواهان که برادران او بودند، مطرح گردید. در این راستا، پرسش اصلی این بود که آیا اظهارات این خواندگان به عنوان شاهد معتبر است یا خیر. نظر هیات عالی بر این بود که اظهارات خواندگان در بخشی که به نفع خواهان است، به عنوان «
اقرار» تلقی میشود و به دلیل ذینفع بودن آنان، اعتبار
شهادت ندارد. نظر
اکثریت تاکید کرد که اظهارات خواندگان تنها در خصوص خودشان موثر است و خ. ن. ب.
سهمالارث خود
مالک خواهد شد، اما نسبت به سهم دیگر خوانده که اقرار نکرده، مالکیتی نخواهد داشت. در مقابل، نظر
اقلیت بیان کرد که اظهارات دیگر خواندگان نسبت به متصرف ملک دارای ارزش شاهد است و میتوان بر اساس آن، رای
محکومیت متصرف را صادر کرد.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1401/08/19
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر نکا
پرسش
در یک فقره پرونده با موضوع «اثبات مالکیت»، فرزند سند عادی ارائه نموده است و ملک را از پدرش خریداری کرده است. متصرف ملک که برادر خواهان م. ب. اظهار تردید نسبت به این سند عادی نموده است که حسب بررسی توسط دادگاه حقوقی به کارشناس ارجاع گردید و کارشناسان محترم در
نظریه خود بیان داشته که
اثر انگشت فروشنده (پدر) قابل بهرهبرداری نمیباشد و خواهان دعوا متعاقباً بیان داشته که شاهد دارد و تقاضای استماع
شهادت شهود را نمود. پس از برگزاری جلسه استماع شهادت شهود، خ. ب. د. شهود من همین برادرهایم هستند که طرف دعوی میباشند و برادرها (غیر از متصرف ملک) در اظهارات خود بیان داشتند که ما قبول داریم که پدرمان ملک را به خواهان انتقال داده است ولی احدی از خواندگان (متصرف) بیان داشته مندرجات سند صحت ندارد و مفاد آن را قبول ندارد؛ حال اگر در این پرونده تنها شهود، همین خواندگان دعوی باشند، آیا میشود اظهارات ایشان را به عنوان شاهد استماع کرد؟ چه تصمیمی باید اتخاذ شود؟
نظر هیات عالی
در فرض سوال، اظهارات خواندگان در بخشی که له خواهان میباشد، «اقرار» تلقی میشود نه شهادت؛ زیرا به لحاظ
ذینفع بودن آنان، شهادتشان نافذ و معتبر نیست؛ با این توضیح نظریه اکثریت مورد تایید است.