اعتراض به قرار منع تعقیب

پرونده ای با موضوع جرم قابل گذشت جهت رسیدگی و اعتراض به قرار منع تعقیب صادره به دادگاه ارسال و شاکی در حین رسیدگی به اعتراض رضایت خود را اعلام می‌نماید در اینجا دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ نماید؟ در صورتی که دادگاه قرار موقوفی تعقیب صادر نماید قرار صادره قطعی م. ب. یا قابل اعتراض؟ نظر هیات عالی ب. ت. ب. ماده 274 قانون آیین دادرسی کیفری اقدام دادگاه در رسیدگی به اعتراض نسبت به قرار منع تعقیب محدود خواهد بود به 1: تایید قرار 2: صدور قرار رفع نقص و اعاده به دادسرا جهت رفع نقایص مورد نظر دادگاه 3: نقض و قرار جلب به دادرسی. لذا با اعلام رضایت شاکی در دادگاه، دو حالت متصور است: 1: دادگاه همچنان عقیده دارد رفتار جرم نبوده یا دلایل بر انتساب جرم نیست و یا کافی نیست و می‌تواند صرفنظر از اعلام رضایت در دادگاه قرار منع تعقیب صادره را تایید نماید. در این خصوص نظر مخالفی مبنی بر ارجحیت قرار شکلی بر قرار ماهوی نیز وجود دارد. 2: با اعلام رضایت شاکی و ضرورت توقف تحقیقات در جرم قابل گذشت مراتب در قالب رفع نقص مربوط پرونده به دادسرا اعلام می‌گردد تا دادسرا در این خصوص اتخاذ تصمیم نماید. نظر اتفاقی مطابق تبصره 1 ماده 100 قانون مجازات اسلامی، جرائم قابل گذشت جرائمی است که شروع و ادامه تعقیب و رسیدگی به آنها منوط به شکایت شاکی و عدم گذشت وی است و رسیدگی به اعتراض به قرار منع تعقیب که نوعی رسیدگی ماهوی است در صورتی امکان‌پذیر است که مانع شکلی وجود نداشته باشد و با اعلام رضایت شاکی مانع شکلی ایجاد شده و دادگاه نمی‌تواند رسیدگی به اعتراض را انجام دهد و از طرفی مطابق ماده 274 قانون آیین دادرسی کیفری زمانی که پرونده جهت رسیدگی به اعتراض به قرار منع تعقیب به دادگاه ارسال می‌شود دادگاه یا باید قرار صادره را تایید نماید یا آن را نقض و قرار جلب دادرسی صادر نماید و در اینجا چون مانع شکلی ایجاد شده است دادگاه باید قرار منع تعقیب را نقض اما قرار جلب دادرسی صادر ننماید و پرونده را جهت صدور قرار موقوفی تعقیب و با این استدلال که مانع شکلی جهت رسیدگی به اعتراض وجود دارد به دادسرا اعاده نماید.