نشست قضایی
اعتراض ثالث نسبت به مستثنیات بودن عرصه
خلاصه
در پرونده‌ای که قاضی هیئت موضوع ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی، رأی به مستثنیات بودن عرصه صادر کرده است، شرکت ملی نفت به عنوان متصرف قصد اعتراض ثالث دارد. هیئت عالی معتقد است اعتراض ثالث در این دعوی وجاهت قانونی ندارد و شرکت ملی نفت باید از طریق طرح دعوی مستقل برای اثبات مالکیت اقدام کند.
اصلِ حقوقی: آرای هیئت موضوع ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی، صرفاً تشخیص ملی یا مستثنیات بودن است و تعیین مالکیت نیست؛ لذا اعتراض ثالث نسبت به آن در این قالب مسموع نبوده و باید از طریق دادخواست مستقل پیگیری شود.
مستند: ماده ۴۱۷ قانون آیین دادرسی مدنی، ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی، ماده ۵۶ قانون جنگلها و مراتع
کلیدواژه‌ها: اعتراض ثالث، مستثنیات، اراضی ملی، قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی، مالکیت
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
مقدمه
اعتراض ثالث نسبت به مستثنیات بودن عرصه
خ. م.:
در نشست قضایی استان بوشهر که در تاریخ 1399/04/01 برگزار شد، موضوع اعتراض ثالث نسبت به مستثنیات بودن عرصه مورد بحث و بررسی قرار گرفت. سوال اصلی این بود که آیا اعتراض ثالث شرکت ملی نفت به رای قاضی هیات موضوع ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی (موضوع ماده 56 قانون جنگلها و مراتع) که به تشخیص مستثنیات بودن عرصه منجر شده، از نظر قانونی معتبر است یا خیر. هیات عالی نظر داد که شرکت ملی نفت به عنوان متصرف، تنها می‌تواند از طریق طرح دعوی جداگانه برای اثبات مالکیت یا تصرفات قانونی خود، این موضوع را پیگیری کند و اعتراض ثالث در این دعوی از لحاظ قانونی فاقد اعتبار است. همچنین نظر اتفاقی بر این نکته تاکید داشت که هیات صرفاً به تشخیص ملی یا مستثنیات بودن عرصه رسیدگی می‌کند و آرای صادره به معنای تعیین مالکیت نیست؛ بنابراین اختلاف مالکیت باید در مراجع قضایی مورد بررسی قرار گیرد و اعتراض ثالث باید از طریق دادخواست مستقل پیگیری شود.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1399/04/01
برگزار شده توسط: استان بوشهر/ شهر جمموضوع
اعتراض ثالث نسبت به مستثنیات بودن عرصهپرسش
شخص حقیقی به رأی قاضی هیات موضوع ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع ماده 56 قانون جنگلها و مراتع، نسبت به تشخیص ملی بودن عرصه اعتراض می‌نماید و اعتراض وارد دانسته شده و با نقض رأی، حکم به مستثنیات بودن عرصه صادر می‌شود. پس از گذشت چندین سال از قطعیت دادنامه، شرکت ملی نفت که در عرصه تصرف دارد اعتراض ثالث موضوع ماده 417 قانون آ.د.م ارائه نموده است، آیا اعتراض ثالث مذکور در این دعوی وجاهت قانونی دارد؟
نظر هیئت عالی
در صورت نقض رأی قاضی هیات، موضوع ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع ماده 56 قانون جنگلها و مراتع کشور مبنی بر تشخیص ملّی بودن زمین و صدور حکم به مستثنیات بودن اراضی اختلافی و قطعیت آن؛ شرکت ملی نفت به‌عنوان متصرف و احیاناً مدعی مالکیت، صرفاً با طرح دعوی علیحده اثبات مالکیت یا دعوی مرتبط با تصرفات قانونی در عرصه، می‌تواند موضوع را پیگیری نماید و در فرض سوال، نظریه ابرازی مطلوب و مورد تائید است.
نظر اتفاقی
ب. ت. ب. تبصره‌ی 1 ماده 9 آییننامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده‌ی 56 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگلها و مراتع، هیات صرفاً نسبت به تشخیص ملی یا مستثنیات بودن عرصه مورد اعتراض، رسیدگی و اتخاذ تصمیم می‌نماید و از آنجا که آرای صادره قاضی هیات، الزاماً به معنای تعیین مالک مستثنیات اعلامی نمی‌باشد، در صورت صدور رأی نهایی و قطعی مبنی بر مستثنیات بودن، چنان چه اشخاص اعم از حقیقی یا حقوقی علیه یکدیگر مدعی داشتن حقی باشد، مرجع رسیدگی به احقاق حق مراجع ذی‌صلاح قضایی و یا اداری ذی‌ربط خواهد بود. بنابراین موضوع اختلاف مالکیت شرکت ملی نفت ایران با شخص حقیقی محکوم‌له، باید مستقیماً در مراجع قضایی رسیدگی شده و موضوعاً از رسیدگی هیات مزبور در ماده واحده خارج م. ب.. فلذا در فرض سوال نیز اعتراض ثالث در دعوی مزبور فاقد وجاهت قانونی بوده و باید بنابر دادخواست مستقل، دعوی مالکیت مطرح و رسیدگی شود.موارد مرتبط 13
آرای مرتبط 6
-
رأی
هم‌استناد
شخص ذینفع در دعوای اعتراض ثالث
مواد 9 و 10 آیین نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی
-
رأی
هم‌استناد
رأی شماره 92 مورخ 1371/06/03 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال دستورالعمل شماره 312/696/د مورخ 1370/09/02 دبیرخانه مرکزی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 5
ماده 9 آیین نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی مصوب 24/10/67 و زارت
-
رأی وحدت رویه
هم‌استناد
رای وحدت رویه شماره 697 مورخ 1385/11/24 هیات عمومی دیوان عالی کشور | تعیین مرجع صالح برای رسیدگی به اعتراضات مرتبط با قانون جنگلها و مراتع
ماده 9 آیین نامه اصلاحی آیین نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی مصو
-
رأی
هم‌استناد
شخص ذینفع در دعوای اعتراض ثالث
مواد 9 و 10 آیین نامه اصلاحی آیین نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موض
-
رأی
هم‌استناد
رای شماره 92 مورخ 1371/06/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 9 آیین نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی مصوب 24/10/67 وزارت
-
رأی
هم‌استناد
رأی دادگاه در رسیدگی به اعتراض نسبت به رأی کمیسیون اراضی اختلافی، قابل تجدیدنظر است
به موجب ماده 9 آیین نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجراء ماده 56
نظریات مشورتی 5
-
نظریهٔ مشورتی
هم‌استناد
نظریه 7/98/719 — 1398/09/09
قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی و تبصره 1 ماده 9
-
نظریهٔ مشورتی
هم‌استناد
نظر مشورتی 7/1398/719 مورخ 1398/09/09 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص اعتراض به اجرای ماده 56 قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل ها و مراتع کشور مصوب 1346. با اصلاحات و الحاقات بع
قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی و تبصره 1 ماده 9
-
نظریهٔ مشورتی
هم‌استناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/1007 مورخ 1398/02/30
ماده 9 آیین نامه اصلاحی آیین نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موض
-
نظریهٔ مشورتی
هم‌استناد
نظریه مشورتی شماره 7/89/3534 مورخ 1389/06/15
آیین نامه اجرایی ماده 10 قانون تشکیل صندوق حمایت وکلا
-
نظریهٔ مشورتی
هم‌استناد
نظر مشورتی 7/89/3534 مورخ 1389/06/15 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص ابطال تمبر مالیاتی وکلای تعیینی و معاضدتی با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده9 آیین نامه اصلاح آیین نامه اجرایی ماده10 قانون تشکیل صندوق حمایت وکلا
مواد مرتبط 1
-
تفسیر
از این صفحه
ماده 9 — آییننامه اصلاحی آییننامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 56 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگلها و مراتع کشور مصوب 1390/02/26
ماده 9 آیین نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده ی 5
مقرراتِ مرتبط 1
-
آییننامه
هم‌استناد
آییننامه اجرای قانون مصوب 22 تیر ماه 1338 جنگلها و مراتع کشور
در اجرای ماده 2
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.